Πέμπτη, 14 Οκτωβρίου 2010

Η τελευταία έκθεση μου

Η τελευταία έκθεση που έγραψα στην Πρώτη Γυμνασίου, με θέμα μια επιστολή που γίνεται σε ένα φίλο μας για μια σχολική παράσταση.


Αγαπητέ Πέτρο,                                                                             3/6/2010
Σου γράφω με αφορμή μια παράσταση που έγινε στο σχολείο μας, με θέμα την Οδύσσεια. Επιλέξαμε το έργο αυτό, επειδή το διδασκόμαστε.
Η παράσταση έγινε στο πολιτιστικό κέντρο του χωριού μας, στο τέλος του χειμώνα. Εγώ και οι συμμαθητές μου πήγαμε στο σχολείο, τη μέρα της παράστασης, από νωρίς το πρωί, ώστε να κάνουμε την τελευταία πρόβα. Παρουσιάσαμε την παράσταση στους συμμαθητές μας, του Γυμνασίου και του Λυκείου. Επίσης, στους γονείς μας και στους καθηγητές.
Δεν άργησε να φτάσει η μεγάλη ώρα της παράστασης. Ντυμένοι με τις χλαμύδες και τους χιτώνες μας, ο Δίας, η Αθηνά, ο Ερμής, η Δήμητρα και ο Άρης, ήμασταν στην «κορυφή του Ολύμπου», πίσω από την αυλαία. Ψιθυρίζαμε τα λόγια ακόμα, και η καθηγήτριά μας έκανε νεύμα στο Χρήστο, που χειριζόταν την κουρτίνα, να την τραβήξει και να ξεκινήσει η παράσταση. Το άνοιγμα της αυλαίας μας βρήκε απροετοίμαστους. Η Αθηνά καθόταν στο θρόνο του Δία, ο Ερμής έδενε τα σανδάλια του και ο Δίας έψαχνε τους «κεραυνούς» του. Το χειροκρότημα μας ξάφνιασε και τρέξαμε όλοι αμέσως να πάρουμε τις σωστές θέσεις για να ξεκινήσει το έργο. Η σκηνή της συνέλευσης των θεών πήγε πολύ καλά και περάσαμε στη δεύτερη σκηνή, όπου η Αθηνά, σαν Μέντης, πήγε να συναντήσει τον Τηλέμαχο. Εγώ, που υποδυόμουνα τον Τηλέμαχο, καλωσόρισα το Μέντη και του πρόσφερα φαγητό και τη φιλοξενία μου. Παρασύρθηκε ο Αντώνης – που έκανε το Μέντη – και απ’ την πείνα του άρχισε να καταβροχθίζει ό, τι υπήρχε πάνω στο τραπέζι. Μάταια τον σκούνταγα για να συνέλθει. Αυτός εκεί! Είχε στρωθεί για τα καλά στο φαγοπότι! Ύστερα, συνέχισε τα λόγια του με την μπουκιά στο στόμα. Το έργο εξελίχθηκε ομαλά και φτάσαμε αισίως στην τελευταία σκηνή.
Η μνηστηροφονία έγινε εκτός σκηνής. Πάνω στη σκηνή έμεινε μόνη της, η Πηνελόπη. Όταν ανέβηκε στη σκηνή ο Οδυσσέας, το κοινό μας καταχειροκρότησε. Τότε κι εμείς ανεβήκαμε στη σκηνή και υποκλιθήκαμε όλοι μαζί. Νιώσαμε ανακουφισμένοι και χαρούμενοι που τελείωσε η παράσταση.
        Ανυπομονώ να τα πούμε από κοντά και να σου πω περισσότερες λεπτομέρειες.
                                                                                                  
Φιλικά, Γιώργος

Καλό καλοκαίρι σε όλους σας! 


Δεν υπάρχουν σχόλια: