Τετάρτη, 27 Ιουλίου 2011

Το κόκκινο παλτό!


Στο παλιό ορεινό χωριό, τα σπίτια ετοιμόρροπα, ακατοίκητα, στους δρόμους καλντερίμια και εγκατάλειψη...
Ξαφνικά, σε ένα λασπωμένο χωματόδρομό του, προβάλουν αυτοκίνητα, αυτοκινητοπομπή, σκόνη,
τρία γκρι αστραυτερά τζιπ Μ "Mercedes".
Τα αυτοκίνητα οδήγηθηκαν μέχρι την άκρη του δρόμου, σε ένα έρημο σπιτάκι.
Από την πρώτη "M-klasse Mercedes" βγαίνει λίγο λαχανιασμένος, ένας άνδρας με ένα ακριβό παλτό στο μπράτσο του, "Cartier", σκαρπίνι - εν ολίγοις, ένας τυπικός Έλληνας ολιγάρχης πολιτικός - συνοδευόμενος από δύο σωματοφύλακες, εύσωμος.
Χτυπά την πόρτα. Ανοίγει η πόρτα, στο άνοιγμά της μια μισό-τυφλη αλλήθωρη γριά γυναίκα εμφανίζεται:
- Ποιος είναι;
Ο άντρας λέει:
- Μανιά Κατίνα, θυμάσαι στη διάρκεια της χούντας, που σώσατε ένα αριστερό αγόρι με ένα κόκκινο παλτό;
Που το κρύψατε στο υπόγειο;
Που είχε πυρετό; Και μετά έφυγε στην Αμερική;
Και που ο σύζυγός σας βασανίστηκε και μετά εξορίστηκε στη Γυάρο εξαιτίας του;
Μανιά Κατίνα:
- Ναι! Ναι. Θυμάμαι. Γιώργο! Παιδί μου!...
George:
- Έτσι, έτσι μπράβο αυτός είμαι εγώ ...
- Το παλτό ήρθα για να πάρω.

Δεν υπάρχουν σχόλια: