Δευτέρα, 24 Ιανουαρίου 2011

Χαίρε, ω χαίρε δανεικά!

 «..ένα βάνομεν εις το ταμείον, δέκα κλέβομεν…

“Αν μας έλεγε κανένας αυτείνη την λευτεριά όπου γευόμαστε, θα παρακαλούσαμε τον Θεόν να μας αφήση εις τους Τούρκους άλλα τόσα χρόνια, όσο να γνωρίσουν οι άνθρωποι τι θα ειπή πατρίδα, τι θα ειπή θρησκεία, τι θα ειπή φιλοτιμία, αρετή, τιμιότη.
Τις πρόσοδες της πατρίδας τις κλέβομεν, από υποστατικά δεν της αφήσαμεν τίποτας, σε “πηρεσίαν να μπούμεν”, ένα βάνομεν εις το ταμείον, δέκα κλέβομεν…
Αγοράζομεν πρόσοδες, τις τρώμε όλες. Χρωστούν είς το Ταμείον δεκαοχτώ ΄κατομμύρια ο ένας και ο άλλος. Οι αγωνισταί, οι περισσότεροι και οι χήρες κι αρφανά δυστυχούν. Πολυτέλεια και φαντασία – γεμίσαμαν πλήθος πιανοφόρια και κιθάρες.
Οι δανεισταί μας ζητούν τα χρήματα τους, λεπτό δεν τους δίνομεν από αυτά – κάνουν επέμβασιν εις τα πράγματά μας. Και ποτές δεν βρίσκομεν ίσιον δρόμον.
Πως θα σωθούμε εμείς μ’ αυτά και να σκηματιστούμεν εις την κοινωνίαν του κόσμου ως άνθρωποι; Ο Θεός ας κάμη το έλεός του να μας γλητώση από τον μεγάλον γκρεμνόν όπου τρέχομεν να τζακιστούμεν.”


Ι. ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ

Χαίρε, ω χαίρε δανεικά!
Χαίρε, ω χαίρε δανεικά;

Από τις πρώτες κιόλας μέρες της Επανάστασης του 1821, το επαναστατημένο έθνος ένιωσε άγρια στο πετσί του τι ση­μαίνει... άδεια τσέπη! Οι πολεμικές συγκρούσεις, οι σκοτωμοί, οι κα­ταστροφές και γενικά κάθε είδους επώδυνη απώλεια έμοιαζε να ωχριά μπροστά στο δυσεπίλυτο πρόβλημα της ρευστότητας. Και ενώ το έθνος αγωνιζόταν για την ελευθερία του στα πεδία των μαχών, το μυαλό του ήταν στην παντελή έλλειψη μετρη­τών. Ελευθερία δίχως μετρητά είναι κάτι που απλώς δεν υπάρχει. Γι' αυτό κι από την πρώτη κιόλας στιγμή, η ηγεσία του επαναστατημένου έθνους έστρεψε το βλέμμα της προς τους πιστωτικούς οίκους του εξωτερικού μεριμνώντας για τη σύναψη δανείων.

Η πρώτη απόπειρα δανεισμού καταγράφεται μόλις τον Νοέμβριο του 1821, όταν από την Ανατολική Στερεά ξεκίνησαν, κατόπιν υποδείξεως ενός Έλληνα του εξωτερικού, ο Θεοχάρης Κεφάλας και ο Χ. Δροσινός με προορισμό τη Γερμανία και με στόχο να βρουν εκεί προς δανεισμό το ποσό των 150.000 φλορινιών.
Τελικά το δάνειο βρέθηκε, η Ελλάδα το κατοχύρωσε, ωστόσο είναι ιδιαίτερα αμφίβολο αν οι απεσταλμένοι παρέδωσαν τα χρήματα στην κυβέρνηση... Από εδώ και πέρα, αρχίζει μια αχρεία περιπέτεια του ελληνισμού, η οποία συστηματικά κατέληγε στην καταλήστευση του δημοσίου χρήματος, άρα του λαού. Την περίοδο αυτή εμφανίστηκαν στην Ευρώπη διάφορες «φιλελληνικές» οργανώσεις, που δάνειζαν με το αζημίωτο τη χώρα. Τις περισσότερες φορές, μάλιστα, όταν το δάνειο έπρεπε να παραδοθεί με τη μορφή εξοπλισμών, δεν δίσταζαν να παραδίδουν άχρηστα όπλα ή να μην τα παραδίδουν καθόλου, ενώ είχαν πληρωθεί γι' αυτά! Αλλά και τη δεύτερη χρονιά της Επανάστασης βγήκαν προς αναζήτηση δανείου στις... τότε ελεύθερες αγορές ο Παλαιών Πατρών Γερμανός μαζί με τον Ανδρέα Μεταξά.
Για συνοδό τους και κατά κάποιον τρόπο εγγυητή είχαν μαζί τους έναν Γάλλο φιλέλληνα, τον ναύαρχο Φίλιππο Ζουρνταίν. Μάλιστα, ήρθαν σε επαφή και με το Τάγμα των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννου της Ιερουσαλήμ, μήπως και πάρουν από αυτούς χρήματα! Αυτοί, όμως, ήταν περισσότερο τυχοδιώκτες παρά πιστωτές. Ευτυχώς, την τελευταία στιγμή, οι απαράδεκτοι όροι των... Ιπποτών δεν έγιναν δεκτοί. Εκείνη τη χρονιά οι Άγγλοι προθυμοποιήθηκαν να μας δανείσουν 40 εκατομμύρια γρόσια με τιμή έκδοσης 50% και τόκο 6%, το δε τοκοχρεολύσιο θα εισέπρατταν από τις εθνικές προσόδους αυτοπροσώπως Άγγλοι απεσταλμένοι. Ωστόσο, οι τότε υπεύθυνοι δεν θέλησαν μια τέτοιου είδους ανάμιξη της Αγγλίας, διότι δεν ενέπνεε καμιά εμπιστοσύνη στους επαναστατημένους

Έλληνες εκείνη την εποχή...
Ό,τι δεν καταδέχτηκαν το 1822, αναγκάστηκαν να το αποδεχτούν δυο χρόνια αργότερα. Η επιτροπή που είχε ορίσει η Β' Εθνοσυνέλευση για να συντάξει τον προϋπολογισμό του 1823, του εν επαναστάσει έθνους, βρήκε τα οικονομικά του κρατιδίου σε άθλια κατάσταση. Ο προϋπολογισμός δεν μπορούσε με καμιά δύναμη να ισοσκελιστεί και ο εξωτερικός δανεισμός αποτελούσε τη μόνη λύση. Κάτω από αυτές τις δραματικές συνθήκες εξουσιοδοτήθηκαν οι Ιωάννης Ορλάνδος, Ανδρέας Ζαΐμης και Ανδρέας Λουριώτης να μεταβούν στο Λονδίνο προκειμένου να συνάψουν δάνειο
ύψους4-θοο.οοο ισπανικών ταλίρων. Το τραγελαφικό της υπόθεσης ήταν ότι η επιτροπή καθυστερούσε να ξεκινήσει για το Λονδίνο γιατί δεν υπήρχαν ούτε τα χρήματα του ταξιδιού! Αυτά δε τα χρήματα - κι αυτό είναι μεγαλύτερο ακόμα αστείο -τα εξοικονόμησαν από δάνειο που τους παραχώρησε ο Λόρδος Βύρων...

Έχουμε ζήσει και χειρότερα
Η ελληνική αντιπροσωπεία έφτασε επιτέλους στο Λονδίνο και κατάφερε να συνάψει ένα δάνειο 8οο.οοο λιρών με τον οίκο Λόφναν. Το δάνειο υπογράφτηκε στις 9 Φεβρουαρίου του 1924, με τους εξής όρους: τόκος 5%, προμήθεια 3%, ασφάλιστρα 1,5% με περίοδο αποπληρωμής 36 χρόνια. Επί πλέον η χώρα ως εγγύηση για την αποπληρωμή του δανείου έβαλε όλα τα δημόσια κτήματα και όλα τα δημόσια έσοδα. Τα ωραία, ωστόσο, αρχίζουν από δω και κάτω. Το καθαρό ποσό από τις 8οο.οοο λίρες που έλαβε η επαναστατική κυβέρνηση της χώρας με βία έφτανε τις 300.000 λίρες (289.000 για την ακρίβεια). Κι αυτό, γιατί το δάνειο που δόθηκε ορίστηκε στο 59% του ονομαστικού ποσού, πράγμα που σε αριθμούς σημαίνει 472.000. Τώρα, από αυτό παρακρατήθηκαν 8ο.οοο λίρες ως προκαταβολή τόκων των δύο πρώτων χρόνων, άλλες 16.οοο για χρεολύσια, καθώς επίσης και 2.οοο για λοιπές δαπάνες. Τα λεφτά του δανείου θα κατατίθεντο στη Ζάκυνθο, η οποία τελούσε υπό αγγλική κατοχή, στις τράπεζες Λογοθέτη και Βαρφ. Το δε τελειωτικό ποσό θα παραδιδόταν τμηματικά. Αυτό το δάνειο η Ελλάδα το πανηγύρισε τότε σαν μεγάλη επιτυχία, με το επιχείρημα ότι εμμέσως αναγνωρίστηκε εκτός των άλλων και η Επανάσταση! Πάνω σε ό,τι απέμεινε από αυτό το εξωφρενικό δάνειο στήριξε η επαναστατημένη χώρα πολλές ελπίδες για να απογοητευθεί αμέσως μετά... Το δάνειο εξανεμίστηκε στους πέντε ανέμους, όχι για τις ανάγκες της Επανάστασης, αλλά για τον Εμφύλιο που ακολούθησε. Και το... κερασάκι σ' όλα αυτά είναι ότι ένα μέρος του δανείου σπαταλήθηκε από τον πολιτικό Ανδρέα Λουριώτη και τον πλοιοκτήτη Ιωάννη Ορλάνδο, οι οποίοι, μιας και βρέθηκαν στο Λονδίνο, σκέφτηκαν να το ρίξουν έξω και να διασκεδάσουν... στην υγειά των συμπατριωτών τους που σκοτώνονταν για να ελευθερώσουν την πατρίδα! (Δεν γνωρίζω αν η πατρίδα τους τίμησε για την... προσφορά τους στήνοντας τους κανέναν ανδριάντα).


Έπεται και συνέχεια
Έπειτα από τη σκανδαλώδη διαχείριση του δανείου από την ελληνική κυβέρνηση, οι Άγγλοι τραπεζίτες στο δεύτερο δάνειο που μας παραχώρησαν έλαβαν τα μέτρα τους για... λογαριασμό μας, και ανέθεσαν τη διαχείριση του στα μέλη του Φιλελληνικού Κομιτάτου και σε Άγγλους τραπεζίτες, κάνοντας πέρα τους Έλληνες εκπροσώπους. Με τη σύναψη του δεύτερου δανείου, το οποίο ήταν υπερδιπλάσιο από το πρώτο, 212.000 λίρες πήγαν κατευθείαν στην αναχρηματοδότηση του πρώτου δανείου, Ένα ποσό που ορίστηκε στις 77.000 λίρες πήγε για την αγορά όπλων και πυροβόλων. Εδώ ας σημειώσουμε ότι από αυτά στην Ελλάδα έφτασαν ελάχιστα. Τα περισσότερα... χάθηκαν στον δρόμο! Με το ποσό των 16ο.οοο παραγγέλθηκαν 6 ατμοκίνητα πλοία. Στη χώρα μας, ωστόσο, κατάφεραν να φτάσουν μόνο τα μισά: τα «Καρτερία», «Επιχείρηση» και «Ερμής». Στο μεταξύ να μην ξεχάσω: οι Έλληνες -οι άλλοι - πολεμούσαν, σκοτώνονταν και πλήρωναν... τις παραγγελίες! Ας συνεχίσουμε: 155,000 στερλίνες δόθηκαν για τη ναυπήγηση δυο φρεγατών στη Νέα Υόρκη, αλλά κι από αυτές, μόνο η φρεγάτα «Ελλάς» έφτασε στην Ελλάδα! Η δεύτερη πουλήθηκε προκειμένου να χρηματοδοτήσει την πρώτη! Τελικά, από τις 1.6οο.οοο στερλίνες που έλαβε ως δάνειο η Ελλάδα, μόνο 232.558 στερλίνες σε μετρητά κατάφεραν να φτάσουν στη χώρα!

Εν κατακλείδι
Γίνεται εμφανές ότι η χώρα αρμενίζει στραβά απ' την αρχή. Δεν μπορεί να είναι όλοι οι γιαλοί στραβοί... Σ' αυτόν τον έρμο τόπο από την αρχή παραβλεπόταν το δημόσιο συμφέρον υπέρ του ιδιωτικού. Από την αρχή, ο ένας τα έριχνε στον άλλο για να μαζεύονται πολλοί και να μην φταίει στο τέλος κανένας! Από την αρχή δεν αποδόθηκε καμιά ευθύνη! Από την αρχή, ο λαός πλήρωνε, αλλά ποτέ δεν τιμωρούσε.
Η ειρωνεία είναι μεγάλη και παίρνει τραγικές διαστάσεις για την ιστορία του τόπου μας, αν σκεφτεί κανείς ότι αυτά τα δυο πρώτα δάνεια του επαναστατημένου έθνους ελήφθησαν με βασικό σκοπό να βοηθήσουν την απελευθέρωση του και χρησιμοποιήθηκαν έτσι ώστε να αποτελέσουν την αφετηρία της εξάρτησης της χώρας από τους Άγγλους.


ΥΓ.: Το 1838, επί Βαυαροκρατίας (άλλο κεφάλαιο υποτέλειας κι αυτό...), ο τότε υπουργός Οικονομικών Γεώργιος Σπανιολάκης κατηγόρησε τους δυο διαπραγματευτές του πρώτου δανείου, Ιωάννη Ορλάνδο και Ανδρέα Λουριώτη, ότι έκαναν χρήματα από τις αγοραπωλησίες μετοχών των δανείων, και επιπλέον τον Ορλάνδο ότι παρακράτησε ποσό 5-9θο λιρών κι από τα δύο δάνεια. Μάλιστα, το Ελεγκτικό Συνέδριο προχώρησε σε προσημείωση των περιουσιακών τους στοιχείων...

Απο το Ποντίκι

Πέμπτη, 20 Ιανουαρίου 2011

Το Κόκκινο Τρένο

Αφιερωμένο εξαιρετικά στον καινούργιο γραμματέα της ΚΝΕ Θοδωρή Χιώνη.


 Το Κόκκινο Τρένο
Αυτό το κόκκινο το τρένο που μες στη νύχτα τριγυρνά με τ' όνειρό μας φορτωμένο δεν σταματάει πουθενά Αυτό το κόκκινο το τρένο όπου περνά βάζει φωτιά...Έχει χτισμένα παραθύρια κι όλες τις πόρτες του κλειστές στις ρεματιές και στα γιοφύρια το σημαδεύουνε ληστές Αυτό το κόκκινο το τρένο που σημαδεύουν οι ληστές...Αυτό το κόκκινο το τρένο μάνα διαλέξαμε κι εμείς είν' απ' τη λευτεριά σταλμένο για το ταξίδι της ζωής Αυτό το κόκκινο το τρένο είναι για μας τίτλος τιμής...

Τετάρτη, 12 Ιανουαρίου 2011

Όχι στα διόδια

Από κινητοποίηση της ΚΝΕ κατά των διοδίων.

Το ΚΚΕ στηρίζει τον δήμαρχο Στυλίδας κ. Απ. Γκλέτσο στον αγώνα του κατά των διοδίων και καλεί τους εργαζόμενους να καταδικάσουν την σύλληψη του. 

Το ΚΚΕ χαρακτηρίζει «απαράδεκτη αυταρχική ενέργεια που βαραίνει πρώτα απ’ όλα την κυβέρνηση» τη σύλληψη του που έγινε με εντολή εισαγγελέα επειδή άνοιξε τις μπάρες της εθνικής οδού, «διαμαρτυρόμενος για τη ληστεία των διοδίων που διαπράττουν οι μεγαλοκατασκευαστές με τη στήριξη ΠαΣοΚ – ΝΔ - ΛΑΟΣ».
Η φώτο από το Βήμα.
Μάλιστα, ζητά από το λαό να καταδικάσει τη σύλληψη γιατί «στρέφεται κατά των λαϊκών κινητοποιήσεων και ποινικοποιεί τον αγώνα για την κατάργηση των διοδίων, για την κατάργηση των αυξήσεων στα εισιτήρια των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς».

Από το Βήμα

Δευτέρα, 10 Ιανουαρίου 2011

Όχι άλλες δόσεις, αποτοξίνωση!

ΔΝΤ ΑΠΟΤΟΞΙΝΩΣΗ
Βλέποντας κανείς ειδήσεις ήδη μπορεί να βγάλει συμπεράσματα για το πόσο απελπισμένη είναι η σημερινή κυβέρνηση. Έχει φτάσει στο σημείο να αναγγέλλει παράλογα χαράτσια όπως εκείνο των διοδίων που όσο πάει ανεβαίνει και η τιμή τους. Φόροι, 
μείωση συντάξεων και μισθών, 
κατάργηση κύριων 
εργασιακών δικαιωμάτων.
Δεν έχετε σκοτώσει αρκετούς ανθρώπους για μια μέρα;
.
Όλα για την πώληση της χώρας μας στο ξένο κεφάλαιο και τους δανειστές-"γιατρούς" μας και την πολυπόθητη δόση τους.
Συχνά περηφανεύονται για το πόσο προσπαθούν για να σώσουν την Ελλάδα από την κρίση και τότε φαίνεται πόσο αδαείς είναι.
Σώζουν τη χώρα δίνοντας χάρισμα τα τελευταία χρόνια 55 δις στους τραπεζίτες, αφήνοντας αφορολόγητα τα μεγάλα εφοπλιστικά κέρδη. Ξεπουλώντας όσο όσο τις δημόσιες υπηρεσίες, την Ολυμπιακή, τον ΟΤΕ, τη ΔΕΗ.
Δηλώνουν υπερήφανοι που κρατάν με τεχνητά μέσα ζωντανό το σάπιο σύστημα και για την αποτυχία τους κατηγορούν τους ναυτεργάτες που εμποδίζουν την διέλευση των τουριστών!
Όπως και κατηγορούν με φασιστικό τρόπο -λέγοντας πως γι'αυτό δεν υπάρχει ανάπτυξη και "κίνηση" στο εμπόριο- τους εργαζόμενους των μέσων μεταφοράς που διαμαρτύρονται και απεργούν για το πούλημα των δημοσίων Συγκοινωνιών.
Γι'αυτό και δεν πρέπει  να τους λυπόμαστε.
Λένε πως αυτά τους τα επιβάλλει η Τρόικα, μα αυτό είναι ένα μεγάλο ψέμα.
Ότι μπορούν κάνουν για να τηρήσουν το μνημόνιο που φυσικά είναι μάταιο επιχείρημα.
Μόνο με μια άλλη οικονομία, μια σχεδιασμένη οικονομία, έναν άλλο τρόπο ανάπτυξης που τον κύριο λόγο έχει η εργατική τάξη και μόνο, που δεν ισχύει η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, θα μπορέσει η χώρα μας να βγει από την κρίση και να ανοίξει το δρόμο για μια άλλη Ελλάδα, μια Σοσιαλιστική Ελλάδα (για να μην παρεξηγηθώ, όχι το σοσιαλισμό που ζούμε σήμερα).
Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με μαζικούς ταξικούς αγώνες, την απεμπλοκή από το μόνιμο δίλημμα μεταξύ των δύο κομμάτων, που με την πολιτική τους έχουμε δει όχι λίγες φορές τα αποτελέσματά της.

Κυριακή, 9 Ιανουαρίου 2011

Ο Ιουλιανός Ασσάνζ

Από τον ΠΡΟΛΟΓΟ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ του Κεφαλαίου
"Στον πολίτη Μωρίς Λασάτρ.
Αξιότιμε πολίτη!
... Ο δρόμος πού οδηγεί στην επιστήμη δεν είναι πλατιά λεωφόρος, και πιθανότητες να
φτάσουν στις φωτεινές κορυφές της έχουν μόνο εκείνοι πού δε φοβούνται να κουραστούν γιά να σκαρφαλώσουν στ΄ απόκρημνα μονοπάτια της."
...
Κάρλ Μάρξ

...Εκείνο το πρωί η Αμερική αντιλήφθηκε την διαρροή των σχεδόν 92.000 απόρρητων εγγράφων που περιέγραφαν την πραγματικότητα στον πόλεμο του Αφγανιστάν. Ταυτόχρονα, ο Ιουλιανός Ασσάνζ μιλούσε στα μέλη του τύπου στο Frontline Club στο Λονδίνο πίσω από ένα βάθρο και ένα άσπρο λαπτόπ.
Hackτιβισμός ήρθε για να μείνει, ο Cyber-πόλεμος γεγονός.
Ο κος Ασσάνζ είναι ο ιδρυτής του Wikileaks, μιας οργάνωσης που έλαβε τα απόρρητα έγγραφα και τα διέρρευσε στις εφημερίδες: New York Times, The Guardian και Der Spiegel. «Η αληθινή ιστορία από αυτό το υλικό είναι ότι περιγράφει τον πόλεμο, που είναι ένα καταραμένο πράγμα το ένα μετά απ’ το άλλο, διαδοχικά, μικρά συμβάντα και συνεχείς θάνατοι παιδιών, ανταρτών και ενόπλων δυνάμεων», είπε ο Ασσάνζ στους δημοσιογράφους που παραβρέθηκαν «Ακρωτηρίασαν ανθρώπους», πρόσθεσε. «Αυτή είναι η ιστορία του πολέμου από το 2004.»
Ο Τζούλιαν Ασσάνζ είπε στους The Times τον Απρίλη ότι ένας από τους κύριους στόχους του, μέσα από τις διαρροές που διέρευσαν στο Wikileaks ήταν «να έχει το μέγιστο πολιτικό αντίκτυπο» και «Ο κος Ασσάνζ είχε τότε δημοσιεύσει ένα βίντεο, ονομαζόμενο «Παράπλευρη Δολοφονία» που έδειχνε ένα ελικόπτερο Απάτσι του Αμερικάνικου Στρατού να σκοτώνει 12 αμάχους. Το βίντεο προήλθε από το εσωτερικό του Στρατού. Ο Raffi Khatchadourian της The New Yorker ακολούθησε τον Ασσάνζ την ώρα που το Wikileaks προετοιμαζόταν να αποκαλύψει την «Παράπλευρη Δολοφονία» και ο ιδρυτής του είχε νοικιάσει ένα σπίτι στην Ισλανδία με παρατσούκλι «Η ανθρακαποθήκη». Μετά προσέλαβε μια μικρή ομάδα για να προετοιμάσει, εκδώσει, να δημοσιοποιήσει και κυρίως να προστατέψει το υλικό. Στο προστατευτικό μέρος εμπλέκονται πάνω από 20 σέρβερ που έχουν ως βάσεις του διαφορετικές χώρες ανά την υδρόγειο. Ο κος Ασσάνζ λέει πως οι ψηφιακές υποδομές του Wikileaks είναι πιο ασφαλείς από αυτές που χρησιμοποιεί το τραπεζικό σύστημα. Ο Hackτιβισμός ήρθε για να μείνει

Τετάρτη, 5 Ιανουαρίου 2011

Ο Hackτιβισμός ήρθε για να μείνει

Αν ο Ερνέστο Γκεβάρα ήταν ακόμα ζωντανός, μαζί μας, νομίζω ότι θα εμφανιζόταν ένα χαμόγελο στο πρόσωπό του, καθώς θα έβλεπε κάποιες από τις υποθέσεις του "ανταρτοπόλεμου" να πάνε από τη γη και τον αέρα, στον κυβερνοχώρο. Είναι γεγονός ότι υπάρχουν πολλές ομοιότητες. Η παράλληλη δύναμη ανταρτών, γλιστρά, παράγει μια εστία αντίστασης, παράγει επιθέσεις και υπερασπίζεται ελευθερίες, επεκτείνεται στο έδαφός τους. Χωρίς σύνορα, σαν Hacker International, η κίνηση αυτή έρχεται να αναλάβει επαναστατική δράση.

Red Star Linux
Αν ο Ερνέστο Γκεβάρα ήταν ακόμα ζωντανός, μαζί μας, νομίζω ότι θα εμφανιζόταν ένα χαμόγελο στο πρόσωπό του, καθώς θα έβλεπε κάποιες από τις υποθέσεις του "ανταρτοπόλεμου" να πάνε από τη γη και τον αέρα, στον κυβερνοχώρο. Είναι γεγονός ότι υπάρχουν πολλές ομοιότητες. Η παράλληλη δύναμη ανταρτών, γλιστρά, παράγει μια εστία αντίστασης, παράγει επιθέσεις και υπερασπίζεται ελευθερίες, επεκτείνεται στο έδαφός τους. Χωρίς σύνορα, σαν Hacker International, η κίνηση αυτή έρχεται να αναλάβει επαναστατική δράση.

Είναι ώρα να περάσουν οι Hackers σε μια οργανωμένη επαναστατική δράση. Ο Hackτιβισμός ήρθε για να μείνει, και ο Cyber-πόλεμος είναι πια ένα γεγονός.


Κυριακή, 2 Ιανουαρίου 2011

Γιατί αγωνίστηκα.

Ο ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΣΤΗ ΛΑΜΙΑ 22 Οκτώβρη 1944
Στις 19 Οκτωβρίου απελευθερώνεται η Λαμία. Δυνάμεις του ΕΛΑΣ, αντιπροσωπεία της ΠΕΕΑ και του ΕΑΜ, καταφτάνουν στην πόλη. Στις 29 Οκτωβρίου και με αφορμή την επέτειο του ΟΧΙ, συγκαλείται στην πλατεία Ελευθερίας της πόλης, πανηγυρική συγκέντρωση του ΕΑΜ με παμφθιωτική λαϊκή παρουσία. Ο Άρης εκφωνεί από το περίφημο μπαλκόνι τον παρακάτω λόγο:

Γιατί αγωνίστηκα.
Άρης Βελουχιώτης
Αδέλφια, Έλληνες και Ελληνίδες της Λαμίας και της περιοχής της! Από μέρους του Γενικού Στρατηγείου του Ε.Λ.Α.Σ, σας φέρω τους πιο θερμούς χαιρετισμούς.
Όπως βλέπετε, πρόκειται «να βγάλω λόγο». Μα ο λόγος μου αυτός δεν θα μοιάζει καθόλου με τους λόγους που γνωρίσατε μέχρι σήμερα. Δεν πρόκειται να σας υποσχεθώ ούτε πως θα σας φτιάξω γεφύρια ή ποτάμια, όπως σας υποσχόντουσαν πως θα σας φέρουν οι παλιοί κομματάρχες. Ούτε και θα σας τάξω λαγούς με πετραχήλια. Δεν επιδιώκω ν' αποσπάσω επαίνους για τη ρητορική μου δεινότητα. Επιδιώκω απλώς ν' ακούσετε αυτά που θα σας πω. Προσέξτε. Θ' αρχίσω σαν τα παραμύθια:

Η αθάνατη ελληνική φυλή.
Κάποτε η γωνιά αυτή της γης που πατάμε και λέγεται Ελλάδα ήτανε δοξασμένη κι ευτυχισμένη κι είχε ένα πολιτισμό, οπού επί 2,5 χιλιάδες χρόνια συνεχίζει να παραμένει και να θαυμάζεται απ' όλο τον κόσμο. Κανένας σοφός η άσοφος δεν μπορεί μέχρι σήμερα να γράψει ούτε μια λέξη, αν δεν αναφερθεί στα έργα που άφησαν οι δημιουργοί αυτού του πολιτισμού, που λέγεται αρχαίος ελληνικός πολιτισμός.