Πέμπτη, 28 Ιουλίου 2011

Green development. Jokes.

Ο Μ. Ναπολέοντας
Σε κλινική της Αθήνας
Σε idiotική ψυχιατρική κλινική της Αθήνας,
έφεραν από το δρόμο δύο ασθενείς.

Ο ένας υποστήριξε ότι είναι ο Ναπολέων και ο άλλος ο Λοβέρδος.
Μετά την εξέταση αποκαλύφθηκε ότι:
Ο πρώτος από αυτούς ήταν τρελός!
Και ο δεύτερος ο Λοβέρδος.
<><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><>

Το λεωφορείο!
Το Λεωφορείο
Λεωφορείο με βουλευτές του ΠΑΣΟΚ προσέκρουσε με ταχύτητα  σε ένα φωτοβολταϊκό πάρκο.
Θύματα αρκετά.
Ο αγρότης φωτοκαλλιεργητής, που τα είδε κατά λάθος όλα, έσκαψε ένα μεγάλο λάκκο και τους έθαψε όλους.
Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, έφθασαν οι "επί τόπου". Ρώτησαν τον αγρότη:
- Που οι είναι οι άνθρωποι;
Το φωτοβολταϊκό!
Απαντάει
- Όλοι θαμμένοι.
- Ήταν όλοι τους νεκροί;
- Όχι, υπήρχαν και εκείνοι που είπαν ότι ήταν ζωντανοί.
Αλλά ξέρετε αυτοί οι Πασόκοι λένε ψέματα ...
<><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><>

Η δίαιτα 
Θέλετε να χάσετε βάρος;
- Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.
- Ίδρυμα κοινωνικων Ασφαλίσεων.

Τετάρτη, 27 Ιουλίου 2011

Το κόκκινο παλτό!


Στο παλιό ορεινό χωριό, τα σπίτια ετοιμόρροπα, ακατοίκητα, στους δρόμους καλντερίμια και εγκατάλειψη...
Ξαφνικά, σε ένα λασπωμένο χωματόδρομό του, προβάλουν αυτοκίνητα, αυτοκινητοπομπή, σκόνη,
τρία γκρι αστραυτερά τζιπ Μ "Mercedes".
Τα αυτοκίνητα οδήγηθηκαν μέχρι την άκρη του δρόμου, σε ένα έρημο σπιτάκι.
Από την πρώτη "M-klasse Mercedes" βγαίνει λίγο λαχανιασμένος, ένας άνδρας με ένα ακριβό παλτό στο μπράτσο του, "Cartier", σκαρπίνι - εν ολίγοις, ένας τυπικός Έλληνας ολιγάρχης πολιτικός - συνοδευόμενος από δύο σωματοφύλακες, εύσωμος.
Χτυπά την πόρτα. Ανοίγει η πόρτα, στο άνοιγμά της μια μισό-τυφλη αλλήθωρη γριά γυναίκα εμφανίζεται:
- Ποιος είναι;
Ο άντρας λέει:
- Μανιά Κατίνα, θυμάσαι στη διάρκεια της χούντας, που σώσατε ένα αριστερό αγόρι με ένα κόκκινο παλτό;
Που το κρύψατε στο υπόγειο;
Που είχε πυρετό; Και μετά έφυγε στην Αμερική;
Και που ο σύζυγός σας βασανίστηκε και μετά εξορίστηκε στη Γυάρο εξαιτίας του;
Μανιά Κατίνα:
- Ναι! Ναι. Θυμάμαι. Γιώργο! Παιδί μου!...
George:
- Έτσι, έτσι μπράβο αυτός είμαι εγώ ...
- Το παλτό ήρθα για να πάρω.

Τρίτη, 26 Ιουλίου 2011

ΠΑΣΟΚ τρία ανέκδοτα ανέκδοτα


Έρχεται ένας άνθρωπος στα κεντρικά γραφεία του κόμματος ΠΑΣΟΚ στην Ιπποκράτους και ρωτάει:
- Με συγχωρείτε, θα ήθελα να ενταχθώ στο κόμμα. Πού πρέπει να απευθυνθώ;
- Πηγαίνετε σε έναν ψυχίατρο.

ΠΑΣΟΚ: Καπιταλισμός είναι η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και ο σοσιαλισμός - το αντίθετο.

ΠΑΣΟΚ: Το Υπουργείο Συγκοινωνιών χωρίζεται σε δύο: 
Στο Υπουργείο Πήγαινε και στο Υπουργείο Έλα.

Πέμπτη, 21 Ιουλίου 2011

Μια φορά και έναν καιρό ήταν μια συνθήκη και μια φάρμα ζώων...

ΠΑΣΟΚ-ΝΔ ΨΗΦΙΣΑΝ ΜΑΑΣΤΙΧΤ ΚΑΙ ΛΙΣΑΒΟΝΑ


Η ιστορία των ζώων της φάρμας, που ο χαρακτήρας τους, κινείται σε ένα περιβάλλον όπου έχει περάσει

ο χρόνος από τότε που ήταν ελεύθεροι.
Η σκλαβιά κάτω από την αφέντρα κτηνοτρόφο Αγγέλα, τους έχει γίνει συνήθεια. Τα περισσότερα ζώα είναι σε άγνοια καλύτερων ή χειρότερων ημερών και κάποια που καταλαβαίνουν έχουν αποκτήσει πεσιμιστική ή υποτακτική στάση.
Ο Συντ Αξ Ιούχος, ένα γουρούνι το οποίο είχε την τύχη να ζήσει περισσότερα χρόνια από άλλα ζώα και φτάνει προς το τέλος της ζωής του, νοιώθει πως πρέπει να ενεργήσει. Συγκεντρώνει τα ζώα και δίνει έναν λόγο που γεμίζει τα ζώα περηφάνια, τους θυμίζει ένα επαναστατικό τραγούδι που είχαν ξεχάσει («Κτήνη της ΕΕ») και κυρίως τους βάζει σε σκέψεις για το μέλλον, επαναστατικές σκέψεις.
Τα γουρούνια (PIGS) είναι τα μεγάλα μυαλά της φάρμας. Κυρίως με την καθοδήγηση του Σόσιαλ, ενός γενναίου γουρουνιού καταφέρνουν να φέρουν σε πέρας την Επανάσταση και η φάρμα είναι Ελεύθερη. Το πολιτικό σκηνικό που ακολουθεί είναι γενικά αισιόδοξο, χωρίς να λείπουν οι δυσκολίες, με τα γουρούνια σιγά σιγά όμως να αποκτούν την κύρια εξουσία και τον έλεγχο της φάρμας. Σίγουρα όμως το κλίμα παραμένει θετικό.
Η μεγάλη ανατροπή έρχεται όταν ο κύριος πολιτικός αντίπαλος του Σόσιαλ, ο Κάπιταλ, ένα άλλο γουρούνι που σχεδόν πάντα διαφωνούσε με τον Σόσιαλ - εκτός και αν το ερώτημα αναφερόταν στο γιατί τα γουρούνια να έχουν περισσότερη τροφή - καταφέρνει να ανατρέψει την κυβέρνηση της φάρμας και να εγκαθιδρύσει μονοκρατορία κάτω από το όνομά του. Μεγάλη βοήθεια, θα έλεγε κάποιος στρατιωτική, προσέφεραν διάφορα σκυλιά τα οποία είχε αναθρέψει από μικρά.
Η ιστορία εξελίσσεται με την Μέρκελ να αποκτά όλο και περισσότερη εξουσία, να περιορίζει όλο και περισσότερες ελευθερίες που είχαν έρθει μετά την επανάσταση, να αναθεωρεί όλο και περισσότερους νόμους που είχαν καθιερώσει (σε μορφή 7 εντολών) και γενικά να κάνει την ζωή όλο και πιο αφόρητη για τα ζώα. Η προπαγάνδα (κυρίως μέσω των λόγων και δικαιολογιών του Ισπάνερ, ενός άλλου γουρουνιού) ήταν επίσης σε συνεχή χρήση για να κατευνάσει τις αμφιβολίες που κατά καιρούς εμφανίζονταν. Σημαντικός σταθμός σε αυτή του πορεία αποτελεί η πώληση ενός αλόγου, του Ελλήνερ, σε σφαγέα αλόγων όταν πια είχε αρρωστήσει. Ο Ελλήνερ ήταν το εργατικότερο ζώο και το πιο πιστό στο Σαρκοζί και την Επανάσταση (στην οποία μέχρι το τέλος, ή μέχρι λίγο πριν το τέλος ακόμα πίστευε).
Το αποκορύφωμα της κατρακύλας και το τέλος της ιστορίας έρχεται όταν τα ζώα παρακολουθούν μια κεκλεισμένων των θυρών συγκέντρωση των γουρουνιών με τους ανθρώπους-αφέντες των γειτονικών φαρμών (σύμβολα κρατών ή ενώσεων κρατών). Τα γουρούνια είχαν ήδη ξεκινήσει να περπατάνε στα δύο πόδια (κάτι το οποίο είχαν θεσπίσει ως «κακό» αλλά τελευταία αναθεώρησαν) και σύντομα είχαν έρθει σε συμφωνία με τους ανθρώπους. Τίποτα κακό δεν είχε γίνει τελικά στην Φάρμα των Ζώων τα ζώα ήταν σκλαβωμένα όπως και παλιά. Μάλιστα τώρα είναι σκλαβωμένα και με τις τελευταίες μεθόδους· παράδειγμα για τις άλλες φάρμες. Ο Σαρκοζί ανακηρύσσει ότι η Φάρμα των Ζώων θα λέγεται πια Φάρμα του Βορά, όπως και παλαιότερα, στα χρόνια του Ναπολέοντα.
PINGS
Τα ζώα που κρυφά παρακολουθούσαν το γεύμα κοίταξαν από γουρούνι σε άνθρωπο, από άνθρωπο σε γουρούνι και από γουρούνι σε άνθρωπο ξανά δε βρήκαν διαφορά.

Η Συνθήκη της Λισαβόνας

Μια φορά και έναν καιρό ήταν μια συνθήκη...
Η Συνθήκη της Λισαβόνας, που την ψήφισαν 250 (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ο ανεξάρτητος Κ. Κουκοδήμος) και 42 κατά (ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, ΛΑΟΣ) σε σύνολο 292 ψηφισάντων βουλευτών, κυρώθηκε, κατόπιν ονομαστικής ψηφοφορίας, από την Βουλή των Ελλήνων, που τροποποίησε την Συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Ελλάδα είναι η 18η χώρα της ΕΕ που επικύρωσε την Συνθήκη. Με επιστολή τους υπέρ της Συνθήκης δήλωσαν οι βουλευτές Μ. Έβερτ, Ν. Παπαδημάτος και Π. Καμμένος οι οποίοι απουσίασαν από την ψηφοφορία, λόγω προσωπικού κωλύματος και ως εκ τούτου δεν προσμετρήθηκαν οι υπέρ ψήφοι τους..


«Άρθρο 1α
Η Ένωση βασίζεται στις αξίες του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της ελευθερίας, της
δημοκρατίας, της ισότητας, του κράτους δικαίου, καθώς και του σεβασμού των ανθρώπινων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων των προσώπων που ανήκουν σε μειονότητες.

Οι αξίες αυτές είναι κοινές στα κράτη μέλη εντός κοινωνίας που χαρακτηρίζεται από τον
πλουραλισμό, την απαγόρευση των διακρίσεων, την ανοχή, τη δικαιοσύνη, την αλληλεγγύη και την
ισότητα μεταξύ γυναικών και ανδρών.»

«Άρθρο 2
1. Η Ένωση έχει σκοπό να προάγει την ειρήνη, τις αξίες της και την ευημερία των λαών της.
2. Η Ένωση παρέχει στους πολίτες της χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης χωρίς
Χωρίς λόγια καλύτερα...
εσωτερικά σύνορα, μέσα στον οποίο εξασφαλίζεται η ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων σε συνδυασμό με κατάλληλα μέτρα όσον αφορά τους ελέγχους στα εξωτερικά σύνορα, το άσυλο, τη μετανάστευση και την πρόληψη και καταστολή της εγκληματικότητας.
3. Η Ένωση εγκαθιδρύει εσωτερική αγορά. Εργάζεται για την αειφόρο ανάπτυξη της Ευρώπης με γνώμονα την ισόρροπη οικονομική ανάπτυξη και τη σταθερότητα των τιμών, την άκρως
ανταγωνιστική κοινωνική οικονομία της αγοράς, με στόχο την πλήρη απασχόληση και την κοινωνική πρόοδο, και το υψηλό επίπεδο προστασίας και βελτίωσης της ποιότητας του περιβάλλοντος.
Προάγει την επιστημονική και τεχνολογική πρόοδο.
Η Ένωση καταπολεμά τον κοινωνικό αποκλεισμό και τις διακρίσεις και προωθεί την κοινωνική
δικαιοσύνη και προστασία, την ισότητα μεταξύ γυναικών και ανδρών, την αλληλεγγύη μεταξύ των
γενεών και την προστασία των δικαιωμάτων του παιδιού.
Η Ένωση προάγει την οικονομική, κοινωνική και εδαφική συνοχή και την αλληλεγγύη μεταξύ των
κρατών μελών.
Η Ένωση σέβεται τον πλούτο της πολιτιστικής και γλωσσικής της πολυμορφίας και μεριμνά για την
προστασία και ανάπτυξη της ευρωπαϊκής πολιτιστικής κληρονομιάς.
4. Η Ένωση εγκαθιδρύει οικονομική και νομισματική ένωση, της οποίας το νόμισμα είναι το ευρώ.
5. Στις σχέσεις της με τον υπόλοιπο κόσμο, η Ένωση προβάλλει και προωθεί τις αξίες της και τα
συμφέροντά της και συμβάλλει στην προστασία των πολιτών της. Συμβάλλει στην ειρήνη, την
ασφάλεια, την αειφόρο ανάπτυξη του πλανήτη, την αλληλεγγύη και τον αμοιβαίο σεβασμό μεταξύ
των λαών, το ελεύθερο και δίκαιο εμπόριο, την εξάλειψη της φτώχειας και την προστασία των
ανθρώπινων δικαιωμάτων, ιδίως των δικαιωμάτων του παιδιού, καθώς και στην αυστηρή τήρηση και
ανάπτυξη του διεθνούς δικαίου και, ιδίως, στον σεβασμό των αρχών του Καταστατικού Χάρτη των
Ηνωμένων Εθνών.
6. Η Ένωση επιδιώκει τους στόχους αυτούς με πρόσφορα μέσα, ανάλογα με τις αρμοδιότητες
που της απονέμονται με τις Συνθήκες.»
«Άρθρο 3α
1. Σύμφωνα με το άρθρο 3β, κάθε αρμοδιότητα η οποία δεν απονέμεται στην Ένωση με τις
Συνθήκες ανήκει στα κράτη μέλη.
Κοντοί πολιτικά ιστορικά.
2. Η Ένωση σέβεται την ισότητα των κρατών μελών ενώπιον των Συνθηκών καθώς και την εθνική
τους ταυτότητά που είναι συμφυής με τη θεμελιώδη πολιτική και συνταγματική τους δομή, στην
οποία συμπεριλαμβάνεται η περιφερειακή και τοπική αυτοδιοίκηση. Σέβεται τις ουσιώδεις
λειτουργίες του κράτους, ιδίως δε τις λειτουργίες που αποβλέπουν στη διασφάλιση της εδαφικής
ακεραιότητας, τη διατήρηση της δημόσιας τάξης και την προστασία της εθνικής ασφάλειας.
Ειδικότερα, η εθνική ασφάλεια παραμένει στην ευθύνη κάθε κράτους μέλους.
3. Σύμφωνα με την αρχή της καλόπιστης συνεργασίας, η Ένωση και τα κράτη μέλη εκπληρώνουν τα εκ των Συνθηκών καθήκοντα βάσει αμοιβαίου σεβασμού και αμοιβαίας συνεργασίας.
Τα κράτη μέλη λαμβάνουν κάθε γενικό ή ειδικό μέτρο ικανό να διασφαλίσει την εκτέλεση των υποχρεώσεων που απορρέουν από τις Συνθήκες ή προκύπτουν από πράξεις των θεσμικών οργάνων της Ένωσης.
Τα κράτη μέλη διευκολύνουν την Ένωση στην εκπλήρωση της αποστολής της και απέχουν από τη λήψη οποιουδήποτε μέτρου ικανού να θέσει σε κίνδυνο την πραγματοποίηση των στόχων της Ένωσης.»
6) Παρεμβάλλεται άρθρο 3β, το οποίο αντικαθιστά το άρθρο 5 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας:
«Άρθρο 3β
1. Η οριοθέτηση των αρμοδιοτήτων της Ένωσης διέπεται από την αρχή της δοτής αρμοδιότητας.
Η άσκηση των αρμοδιοτήτων της Ένωσης διέπεται από τις αρχές της επικουρικότητας και της
αναλογικότητας.
2. Σύμφωνα με την αρχή της δοτής αρμοδιότητας, η Ένωση ενεργεί μόνον εντός των ορίων των αρμοδιοτήτων που της απονέμουν τα κράτη μέλη με τις Συνθήκες για την επίτευξη των στόχων που
οι Συνθήκες αυτές ορίζουν. Κάθε αρμοδιότητα η οποία δεν απονέμεται στην Ένωση με τις Συνθήκες ανήκει στα κράτη μέλη.
3. Σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, στους τομείς οι οποίοι δεν υπάγονται στην
αποκλειστική της αρμοδιότητα, η Ένωση παρεμβαίνει μόνο εφόσον και κατά τον βαθμό που οι
στόχοι της προβλεπόμενης δράσης δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη, τόσο
σε κεντρικό όσο και σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο, μπορούν όμως, λόγω της κλίμακας ή των
αποτελεσμάτων της προβλεπόμενης δράσης, να επιτευχθούν καλύτερα στο επίπεδο της Ένωσης.
Τα θεσμικά όργανα της Ένωσης εφαρμόζουν την αρχή της επικουρικότητας σύμφωνα με το
Πρωτόκολλο σχετικά με την εφαρμογή των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας. Τα
εθνικά κοινοβούλια μεριμνούν για την τήρηση της αρχής της επικουρικότητας σύμφωνα με τη
διαδικασία που προβλέπεται στο εν λόγω Πρωτόκολλο.
4. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, το περιεχόμενο και η μορφή της δράσης της
Ένωσης δεν υπερβαίνουν τα απαιτούμενα για την επίτευξη των στόχων των Συνθηκών.
...
.
Κάτι τέτοια έλεγε η συνθήκη που φκιάχτηκε σε αντικατάσταση του "Ευρωσυντάγματος" που οι λαοί δεν το ψήφισαν και σαν μια επέκταση της συνθήκης του Μάαστριχτ μιας συνθήκης που ήταν η μεγαλύτερη στην Ευρώπη μετά το πόλεμο, πολιτικοοικονομικού περιεχομένου. Μια συνθήκη μιας ένωσης που οδηγήθηκε σε μια πλήρη αποτυχία η ίδια σπρώχνοντας σε ενα βαθύ αδιέξοδο τους λαούς ολόκληρης της Ευρώπης.
Η παράσταση έλαβε τέλος. Καλούνται οι σαλτιμπάγκοι να κατέβουν από τη σκηνή. Αυτοί που ψηφίσαν και λάτρεψαν την ΕΕ καλούνται να πάνε να κλάψουν αλλού. Να πω ονόματα να πω δεν λέω, είναι μακρύς ο κατάλογος, είναι όλοι πλην ΚΚΕ και κάτι ψιλά.

Τετάρτη, 6 Ιουλίου 2011

Κομμουνιστές της Κίνας στην 90η επέτειο, ζητωκραυγάζουν την επιτυχία του κόμματος.

ΚΛΙΚ ΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΓΙΑ ΜΕΓΕΘΥΝΣΗ!
Την περασμένη Παρασκευή, 1 Ιουλίου, το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας γιόρτασε τα 90 χρόνια του. 
Μέσα από μια προσεκτικά χορογραφημένη εβδομάδα εκδηλώσεων - όπως συναυλίες, επαναστατικές αναπαραστάσεις, τηλεοπτικές εκπομπές, προβολή της ταινίας προπαγάνδας «ένα αστέρι-διάσπαρτο», καθώς και μια εορταστική εκδήλωση στη Σαγκάη - το κόμμα τόνισε λαϊκή προέλευσή του. 
Ο εορτασμός κορυφώθηκε με την διάρκειας 90 λεπτών ομιλία του Κινέζου προέδρου Χου Ζιντάο, όπου εκθείασε τα 90 χρόνια του Κομμουνιστικού Κόμματος, ωστόσο αναγνώρισε την τρέχουσα ανάγκη για καταπολέμηση της διαφθοράς του κράτους όπως και των ανισοτήτων. 

Οι συμμετέχοντες κυματίζουν κινεζικές σημαίες, εθνικές και του κόμματος, κατά τη διάρκεια της τελετής έναρξης της επαναστατικής συναυλίας στο Chongqing Ολυμπιακό Αθλητικό Κέντρο, στις 29 Ιουνίου 2011.

Ένα παιδί βρίσκεται υψηλά πριν από ένα έμβλημα του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας, στην πλατεία Τιενανμέν, στις 30 Ιουνίου 2011 στο Πεκίνο, Κίνα.

Oι συμμετέχοντες, ντυμένοι με στολές του Κόκκινου Στρατού, τραγουδούν κατά τη διάρκεια ενός διαγωνισμού επαναστατικού  τραγουδιού. Το τραγούδι στο Chongqing του Δήμου, στις 30 Ιουνίου 2011.

Ερμηνευτές φορώντας στολές με το έμβλημα του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος τραγούδησαν επαναστατικά τραγούδια. Εκδήλωση στο Chongqing του Δήμου, στις 28 Ιουνίου 2011.

Οι επισκέπτες παρακολουθούν μια εκδήλωση που γιορτάζει την 90η επέτειο από την ίδρυση του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας, στη Mercedes-Benz Arena στη Σαγκάη της Κίνας, στις 30 Ιουνίου 2011.

Οι μαθητές κυματίζουν τις σημαίες του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας κατά τη διάρκεια της τελετής έναρξης μιας επαναστατικής συναυλίας τραγουδώντας το τραγούδι στο Chongqing Ολυμπιακό Αθλητικό Κέντρο, στις 29 Ιουνίου 2011. Περισσότεροι από 70.000 άνθρωποι παρευρέθηκαν στην τελετή.

Χορευτές κατά τη διάρκεια μιας προβολής γκαλά για να γιορτάσουν την 90η επέτειο από την ίδρυση του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας, στη Μεγάλη Αίθουσα του Λαού, στις 28 Ιουνίου 2011 στο Πεκίνο, Κίνα.

Οι μαθητές εκτελούν κατά τη διάρκεια της τελετής έναρξης μια επαναστατική συναυλία τραγουδώντας το τραγούδι στο Chongqing στο Ολυμπιακό Αθλητικό Κέντρο, στις 29 Ιουνίου 2011.

Οι μαθητές κυματίζουν τις σημαίες του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας κατά τη διάρκεια της τελετής έναρξης μιας επαναστατικής συναυλίας τραγουδώντας το τραγούδι στο Chongqing Ολυμπιακό Αθλητικό Κέντρο, στις 29 Ιουνίου 2011. Περισσότεροι από 70.000 άνθρωποι παρευρέθηκαν στην τελετή. 
Επισκέπτες παρακολουθούν μια εκδήλωση για να γιορτάσει την 90η επέτειο από την ίδρυση του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας, στη Mercedes-Benz Arena στη Σαγκάη της Κίνας, στις 30 Ιουνίου 2011.
Ένας ηθοποιός ντυμένος Κομμουνιστής στρατιώτης του Κόκκινου Στρατού έχει ως στόχο στο όπλο του κατά τη διάρκεια μιας μάχης αναπαράσταση της Άμυνας της Yan'an, σε ένα τουριστικό αξιοθέατο στην Yan'an, σε Shaanxi βορειοδυτική επαρχία της Κίνας, για την Τετάρτη 29 Ιουνίου του 2011.
Ένας κινέζος μέλος κομμουνιστικού κόμματος, που τιμήθηκε μέσα στην Μεγάλη Αίθουσα του Λαού κάνει βόλτες στην πλατεία Τιενανμέν στο Πεκίνο, την 1η Ιουλίου 2011.
Μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος παρακολουθούν τον Κινέζο πρόεδρο Χου Ζιντάο στην ομιλία μέσα στην Μεγάλη Αίθουσα του Λαού στο Πεκίνο, στο πλαίσιο των εορτασμών για την 90η επέτειο του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος την 1η Ιουλίου 2011.
Μια κινεζική στρατιωτική μπάντα προβάρει ενόψει του εορτασμού των 90 χρόνων του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μεγάλη Αίθουσα του Λαού την 1η Ιουλίου 2011, στο Πεκίνο, Κίνα.
Μια κινεζική στρατιωτική μπάντα προβάρει ενόψει του εορτασμού των 90 χρόνων του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μεγάλη Αίθουσα του Λαού την 1η Ιουλίου 2011, στο Πεκίνο, Κίνα.
Wang Pengkai, ένας ηθοποιός που παίζει το ρόλο του πρώην προέδρου της Κίνας Μάο Τσε Τουνγκ, του εφαρμόζεται make-up, κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της επικείμενης τηλεοπτικής δραματικής σειράς για την ίδρυση του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας στο Γουεϊχάι επαρχία 13, Ιουνίου 2011.
Οι επισκέπτες στέκονται δίπλα σε έναν πίνακα ζωγραφικής σε μια έκθεση για το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας που γιορτάζαει 90 χρόνια του, στο Μουσείο Τέχνης της Σαγκάης, στις 29 Ιουνίου 2011.
Οι εργαζόμενοι κατασκεύασαν μια οθόνη και στην κορυφή της ένα γιγαντιαίο κομμουνιστικό έμβλημα στην πλατεία Tiananmen στις 27 Ιουνίου 2011 στο Πεκίνο, Κίνα.
Στρατιώτες πραγματοποιούν ένα διαγωνισμό επαναστατικού τραγουδιού. Για να γιορτάσουν την επερχόμενη 90η επέτειο από την ίδρυση του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας, στο Chongqing Δήμου, στις 30 Ιουνίου 2011.
Ένα αγόρι ντυμένο σαν Κομμουνιστής Κόκκινος Στρατιώτης ομοιόμορφα, παίζει με ένα πυροβόλο όπλο, παιχνίδι, σε μια παλιά κομμουνιστική βάση από τη δεκαετία του 1940, στην Yan'an, σε Shaanxi βορειοδυτική επαρχία της Κίνας, με την Παρασκευή 1 Ιούλη 2011. Η Yan'an εορτάζεται ως η γενέτειρα της κομμουνιστικής επανάστασης στην Κίνα.
Οι εργαζόμενοι σιδερώνουν την σημαία του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας σε ένα τραπέζι στο Πεκίνο στο εργοστάσιο Jingong της Red Flag που βρίσκεται στα περίχωρα του Πεκίνου, στις 28 Ιουνίου 2011. Το εργοστάσιο έχει κάνει περισσότερα από 30.000 σημαίες κατά τη διάρκεια των τριών τελευταίων μηνών για τον επερχόμενο εορτασμός για την 90η επέτειο του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας την 1η Ιουλίου.
Ένας άνθρωπος κάνει ποδήλατο, στο φόντο η διακόσμηση για τη γιορτη της επερχόμενης 90ης επετείου από την ίδρυση του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας στον Δήμο Chongqing, στις 30 Ιουνίου 2011.
Μπαλέτο στη Σαγκάη Δημοτικό Θέατρο, στις 28 Ιουνίου 2011. Το μπαλέτο έγινε για πρώτη φορά το 1945, μαζί με το Κόκκινο Απόσπασμα των γυναικών. Θεωρούνται από πολλούς ως τα κλασικά του μπαλέτου της επανάστασης της Κίνας
Οι μαθητές με τις σχολικές στολές σχηματίζουν τη σημαία του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας, για τον εορτασμό της 90ης επετείου του κόμματος. Ένα δημοτικό σχολείο στην Dexing, επαρχία Jiangxi, στις 20 Ιουνίου, 2011.
Ερμηνευτές με σημαίες του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας κατά τη διάρκεια εκδήλωσης για να γιορτάσει την 90η επέτειο της ίδρυσης του κόμματος, στη Mercedes-Benz Arena στη Σαγκάη, στις 30 Ιουνίου 2011.

Μια μαθήτρια ντυμένη σαν Κινέζος στρατιώτης του Κόκκινου Στρατού μέσα από μια κόκκινη κουρτίνα κατά τη διάρκεια  στο Chongqing Δήμου, στις 30 Ιουνίου 2011.

Ένα τεράστιο σύμβολο του κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος, με σύστημα φωτισμού στην πλατεία Tiananmen στις 30 Ιουνίου 2011, στο Πεκίνο, Κίνα. (ChinaFotoPress)  

.
Ο Κινέζος πρόεδρος Χου Τζιντάο (πλανητάρχης) γιόρτασε με το Κομμουνιστικό Κόμμα την 90η επέτειο του, την Παρασκευή. Μίλησε για την ικανότητά του να προσαρμόζεται και ότι πρέπει να χρησιμοποιεί τις εν λόγω ικανότητες για την καταπολέμηση της διαφθοράς και τη μείωση των κοινωνικών συγκρούσεων, εάν θέλει να παραμείνει στην εξουσία.
 Μαθητές στην τελετή έναρξης μιας επαναστατικής συναυλίας στο Chongqing Ολυμπιακό Αθλητικό Κέντρο, στις 29 Ιουνίου 2011. 
Η εθνική τηλεοπτική του ομιλία προσαρμοσμένη σε μια πατριωτική εκστρατεία με ταινίες, τηλεοπτικά προγράμματα και νοσταλγικό "κόκκινο". Τραγούδησαν το τραγούδι-ύμνο, με στόχο την εδραίωση της έννοιας, ότι η κομμουνιστική κυβέρνηση έχει ωθήσει την Κίνα στο μεγαλείο.
Ο Χου είπε: οι μεταρρυθμίσεις των τελευταίων δεκαετιών, έχουν δημιουργήσει μια Κίνα εύπορη και ισχυρή, έχουν φέρει νέες προκλήσεις, κάνοντας το κοινό πιο απαιτητικό και πιο επιρρεπές στην διαμαρτυρία. Αλλά δεν έδωσε καμία ένδειξη για οποιαδήποτε κίνηση προς την χαλάρωση έλεγχου της κυβέρνησης από το κόμμα.
"Έχουμε κάθε λόγο να είμαστε υπερήφανοι για όσα το κόμμα και οι άνθρωποι έχουν επιτύχει, αλλά δεν έχουμε κανένα λόγο να είμαστε ικανοποιημένοι," είπε ο Χου σε περισσότερα από 6.000 κομματικά στελέχη που ήταν εκλεγμένα από όλη τη χώρα και συγκεντρώθηκαν στη Μεγάλη Αίθουσα του Λαού στο Πεκίνο.
Είπε ότι το κόμμα άντεξε, γιατί έμαθε από τα λάθη του.
"Σε ορισμένες ιστορικές περιόδους, κάναμε λάθη, ακόμα και υπεστήκαμε σοβαρές οπισθοδρομήσεις, που βασική αιτία ήταν ότι, η κατευθυντήρια σκέψη τότε ήταν διαζευγμένη από την πραγματικότητα της Κίνας. Το κόμμα μας κατάφερε να διορθώσει τα λάθη αντλώντας  δύναμη από το ίδιο και τον λαό, αυξηθήκαμε εν μέσω αντιξοοτήτων και συνεχίσαμε να προχωράμε νικηφόρα", είπε ο Χου.
Ενώ η ομιλία άνοιξε νέους δρόμους στην πολιτική, ήταν φορτωμένη με αναφορές στο μαρξισμό, επίσης ειλικρινά αναγνώρισε ότι το κόμμα βρίσκεται αντιμέτωπο με μια νέα εποχή και πρέπει να βελτιωθεί η διακυβέρνηση για να κρατήσει τη δημόσια στήριξη. Η θεαματική οικονομική ανάπτυξη έχει δημιουργήσει παρενέργειες, όπως η διαφθορά και μια τεράστια αντίθεση πλούσιων-φτωχών και ένα κενό που έχει προκαλέσει διαμαρτυρίες που αμφισβητούν τη νομιμότητα του κόμματος.
Στο Χονγκ Κονγκ, δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωσαν σε ένδειξη διαμαρτυρίας, φυσώντας σφυρίχτρες και χτυπώντας τύμπανα και μεταλλικά κύπελλα, για να διαμαρτυρηθούν για τις υψηλές τιμές των ακινήτων και το χάσμα πλούσιων-φτωχών. Η διαμαρτυρία της Παρασκευής είναι μια χρόνια υπόθεση, μετά την επιστροφή της πρώην βρετανικής αποικίας το 1997 στην Κίνα, που τη διαχειρίζεται  κάτω από ξεχωριστούς, πιο ελεύθερους κανόνες σε σχέση με την ηπειρωτική χώρα.
Η Κίνα προεξέτεινε φέτος γιορτές για την ίδρυση του κόμματος - όπως έκανε και για τους  Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου το 2008 και την 60ή επέτειο της Λαϊκής Δημοκρατίας - για να διεγείρει το κοινό και να διευρύνει την απήχηση της κυβέρνησης. Οι εκδηλώσεις έχουν συμπεριληφθεί στην ταινία μεγάλου μήκους "ένα αστέρι-διάσπαρτο"για την ίδρυση του κόμματος, που είναι ένας χείμαρρος από ντοκιμαντέρ και συνέχειες από ιστορικά δράματα στην τηλεόραση. Μαζικές παραστάσεις των "κόκκινων" τραγουδιών της δεκαετίας του 1950 οργανώθηκαν σε σχολεία και γραφεία.

Ο σκοπός είναι να εμπνεύσει τον πατριωτισμό και την αφοσίωση στο κόμμα και θα ενισχύσει τον πολύ καλά την αφήγηση: ότι μετά από έναν αιώνα ο εμφύλιου πόλεμου, κατέρρευσε η δυναστεία και ακολούθησε η ξένη εισβολή. Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας έχει επιστρέψει στην Κίνα το μεγαλείο και αποκατέστησε τη θέση της αυτή που της αρμόζει ως ένα ηγέτη του κόσμου.
"Κατά κάποιο τρόπο μπορούμε να δούμε το Κομμουνιστικό Κόμμα ότι προσπαθεί να ανυψώσει αυτό σε ένα ιερό συμβάν". Η ανάγκη να βρεθούν νέες λογικές και κανόνες έχει αυξηθεί, όπως το ίδιο το κόμμα έχει εξελιχθεί από ένα υπόγεια ομάδα σκληρών επαναστατών σε μια μεγάλη οργάνωση με πάνω από  80 εκατομμύρια μέλη, συνδεδεμένα μεταξύ τους, περισσότερο από τη φιλοδοξία, τη δύναμη και τις πεποιθήσεις της μαρξιστικής ιδεολογίας.
Πολλά από τα δημόσια πρόσωπα επαινούν την ηγεσία του κόμματος για την καθοδήγηση της Κίνας, που ακμάζει σήμερα, αλλά ακόμη δυσφημούν τους τοπικούς αξιωματούχους σαν αδιάφορους, ή ακόμη και καταχρηστικούς.

Όπως και με παρόμοιες παρεμβάσεις στο παρελθόν, ο Χου παρομοίασε την προσπάθεια να εξαλείψουν τη διαφθορά ως θέμα «ζωής και θανάτου του κόμματος.» Σημείωσε ότι η εδραιωμένη θέση του κόμματος εν μέρει συνέβαλε στην αχαλίνωτη ανάπτυξη.
"Το κόμμα είναι νηφάλιο έχει επίγνωση της σοβαρότητας και του κινδύνου της διαφθοράς που έχει προκύψει, σύμφωνα με τους όρους του κόμματος, είναι διαδεδομένη στην εξουσία". Είπε. "Αν δεν αναχαιτιστεί αποτελεσματικά, η διαφθορά θα κοστίσει στο κόμμα την απώλεια της εμπιστοσύνης και της υποστήριξης του λαού. Όλο το κόμμα πρέπει να παραμείνει σε εγρήγορση κατά της διαφθοράς".

Όπως και οι προκάτοχοί του και σύμφωνα με τα δικά του εννέα χρόνια στην εξουσία, ο Χου, ωστόσο, δεν απαιτεί θεσμικές μεταρρυθμίσεις.
Ομοίως, αν και ο Χου αρκετές φορές αναφέρθηκε στην ανάγκη για πολιτική μεταρρύθμιση, το έκανε στην στερεότυπη γλώσσα και μέχρι στιγμής δεν έχει προαναγγείλει τη χαλάρωση της επιρροής του κόμματος.
Οι επικριτές, κυρίως φιλελεύθεροι ακαδημαϊκοί έχουν προειδοποιήσει ότι η διαφημιστική εκστρατεία της επετείου - που χαρακτηρίζεται από κόκκινες σημαίες, πανηγύρια, επαναστατικά τραγούδια, όπως αυτό με τις 108 χορωδίες και τους 100.000 θεατές σε ένα γήπεδο την Τετάρτη - που χρησιμοποιείται από το κόμμα να μην αντιμετωπίσει τα βαθιά ριζωμένα προβλήματα.
"Η προπαγάνδα για την 90η επέτειο της ίδρυσης του κόμματος δεν είναι μόνο να κρατήσει ψηλά τα επιτεύγματά του, είναι για να θεοποιήσει το κόμμα", δήλωσε ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Μινζού Ζιάο Σιλίν σε μια ανοικτή επιστολή δημοσιεύτηκε, στο διαδίκτυο αυτή την εβδομάδα. Στο κόμμα "πρέπει να γίνει σοβαρή, βαθιά τομή, συνοψίζοντας αντικειμενικά τα διδάγματα και πραγματικά να βελτιώσει και να ενισχύσει την ικανότητα του κόμματός σας για να κυβερνήσει."
Βραβεία δόθηκαν σε περισσότερα από 700 μέλη του κόμματος που πήραν μέρος στη συγκέντρωση, για την εξαιρετική τους εργασία, συμπεριλαμβανομένου του επιστήμονα των πυραύλων Κυρ Ζιαντόνγκ, ο οποίος είναι επικεφαλής και σχεδιαστής του προγράμματος εξερεύνησης της σελήνης.
Την απονομή έκανε ο Αντιπρόεδρος Χι Ζινπίνγκ.
Ο Χι είναι ο κορυφαίος υποψήφιος για να αντικαταστήσει τον πρόεδρο Χου το επόμενο έτος, καθώς και ο υψηλού προφίλ ρόλος του στην τελετή της Παρασκευής, προδίδει μεγαλύτερη αξιοπιστία στην πιθανή προαγωγή του.

Τρίτη, 5 Ιουλίου 2011

Λεφτά υπάρχουν !

Το ψέμα και η εξαπάτηση του λαού από τον ΓΑΠ.
Ο Παπαπινόκιο.


.
Για φουλ screen εδώ.
 Δ.Ν.Τ.
Λεφτά υπάρχουν... Τα είχαμε δανείσει στο Δ.Ν.Τ. και τώρα μας τα επιστρέφει...

Παρασκευή, 1 Ιουλίου 2011

Μαρξισμός εναντίον Φιλελευθερισμού Τελευταίο Μέρος

Ολόκληρη η συνέντευξη εδώ

Wells: Δεν αρνούμαι ότι η βία πρέπει να χρησιμοποιηθεί, αλλά νομίζω ότι οι μορφές του αγώνα πρέπει να ταιριάζουν όσο το δυνατόν περισσότερο με τις ευκαιρίες που παρουσιάζονται από την ισχύουσα νομοθεσία, η οποία πρέπει να προστατευθεί έναντι των αντιδραστικών επιθέσεων. Δεν υπάρχει καμία ανάγκη να αποδιοργανωθεί το παλιό σύστημα, διότι και αυτή η αποδιοργάνωση είναι αρκετή έτσι όπως είναι. Γι 'αυτό θεωρώ ότι η εξέγερση ενάντια στην παλιά τάξη πραγμάτων, ενάντια στο νόμο, είναι ξεπερασμένη. Ντεμοντέ. Παρεμπιπτόντως, σκόπιμα υπερβάλλω για να φέρω την αλήθεια σαφέστερα. Μπορώ να εκφράσω την άποψή μου με τον ακόλουθο τρόπο:
Πρώτον, στοχεύω την εξουσία. Δεύτερον, επιτίθεμαι στο παρόν σύστημα, στο βάθος που δεν μπορεί να διατηρήσει την εξουσία, τρίτον, πιστεύω ότι η προπαγάνδα της ταξικής πάλης μπορεί να αποκολλήσει από το σοσιαλισμό μόνο τους μορφωμένους ανθρώπους που ο σοσιαλισμός χρειάζεται.

Στάλιν: Για να επιτευχθεί ένα μεγάλο αποτέλεσμα, ένα σημαντικό κοινωνικό αποτέλεσμα, πρέπει να υπάρξει μια κύρια δύναμη, ένα προπύργιο, μια επαναστατική τάξη. Στη συνέχεια, είναι απαραίτητο να διοργανωθεί η βοηθητική δύναμη για αυτήν την κύρια δύναμη. Σε αυτή την περίπτωση αυτή η βοηθητική δύναμη είναι το Κόμμα, στο οποίο οι καλύτερες δυνάμεις της διανόησης ανήκουν. Μόλις τώρα μιλήσατε για “μορφωμένους ανθρώπους.” Αλλά τι μορφωμένους ανθρώπους έχετε στο μυαλό σας; Δεν υπήρχε αφθονία μορφωμένων ανθρώπων από την πλευρά της παλαιάς τάξης στην Αγγλία το δέκατο έβδομο αιώνα, στη Γαλλία στα τέλη του δέκατου όγδοου αιώνα, καθώς και στη Ρωσία την εποχή της Οκτωβριανής Επανάστασης; Η παλαιά τάξη είχε στην υπηρεσία της πολλούς ιδιαίτερα μορφωμένους ανθρώπους που υπερασπίστηκαν την παλιά τάξη, που αντιτάχθηκε στη νέα τάξη πραγμάτων. Η εκπαίδευση είναι ένα όπλο, η επίδραση του οποίου καθορίζεται από τα χέρια τα οποία το έχουν.
Φυσικά, το προλεταριάτο, ο σοσιαλισμός, πρέπει να έχει στη διάθεση του ανθρώπους υψηλού μορφωτικού επιπέδου. Σαφώς, οι κουτοί άνθρωποι δεν μπορούν να βοηθήσουν το προλεταριάτο στην πάλη για το σοσιαλισμό, στην οικοδόμηση μιας νέας κοινωνίας. Δεν υποτιμώ το ρόλο της διανόησης. Αντιθέτως, εγώ τον τονίζω. Το ερώτημα είναι, ωστόσο, για ποια διανόηση συζητάμε;
Επειδή υπάρχουν διάφορα είδη διανόησης.

Wells: Δεν μπορεί να υπάρξει επανάσταση χωρίς μια ριζική αλλαγή στο εκπαιδευτικό σύστημα. Αρκεί να αναφέρω δύο παραδείγματα: Το παράδειγμα της γερμανικής Δημοκρατίας, η οποία δεν είχε αγγίξει το παλιό εκπαιδευτικό σύστημα, και επομένως δεν έγινε ποτέ μια δημοκρατία. Και το παράδειγμα του βρετανικού Εργατικού Κόμματος, το οποίο στερείται της αποφασιστικότητας να επιμείνει σε μια ριζική αλλαγή στο εκπαιδευτικό σύστημα.

Στάλιν: Αυτή είναι μια σωστή παρατήρηση.
Επιτρέψτε μου τώρα να απαντήσω σε τρία σημεία σας.
Πρώτον, το κύριο εφόδιο για την επανάσταση είναι η ύπαρξη ενός κοινωνικού προπυργίου. Αυτό το προπύργιο της επανάστασης είναι η εργατική τάξη.
Δεύτερον, μια βοηθητική δύναμη είναι απαραίτητη, αυτό που οι κομμουνιστές αποκαλούν Κόμμα. Στο Κόμμα ανήκουν οι ευφυείς εργαζόμενοι και τα στοιχεία της τεχνικής διανόησης που συνδέονται στενά με την εργατική τάξη. Η διανόηση μπορεί να είναι ισχυρή παρά μόνον αν ενσωματωθεί με την εργατική τάξη.
Σε περίπτωση που διαφωνεί με την εργατική τάξη γίνεται ασήμαντη.
Τρίτον, απαιτείται πολιτική δύναμη ως μοχλός για την αλλαγή. Η νέα πολιτική εξουσία δημιουργεί μια νέα νομοθεσία, μια νέα τάξη πραγμάτων, η οποία είναι η επαναστατική τάξη. 
Δεν εκπροσωπώ καμία τάξη πραγμάτων. Εκπροσωπώ και υποστηρίζω την τάξη πραγμάτων που αντιστοιχεί στα συμφέροντα της εργατικής τάξης. Εάν, ωστόσο, κάποιος από τους νόμους της παλαιάς τάξης μπορούσε να χρησιμοποιηθεί προς το συμφέρον της πάλης για τη νέα τάξη πραγμάτων, τότε αυτός θα έπρεπε να αξιοποιηθεί.
Δεν μπορώ να αντιταχθώ στην αξίωμα σας ότι το ισχύον σύστημα θα πρέπει να επιτεθεί στο μέτρο που δεν εξασφαλίζει την απαραίτητη προκειμένου για τους ανθρώπους.
Και, τέλος, κάνετε λάθος αν νομίζετε ότι οι κομμουνιστές είναι εθισμένοι στη βία. Οι κομμουνιστές θα ήταν πολύ ευτυχείς να ξεχάσουν τις βίαιες μεθόδους, εφόσον η άρχουσα τάξη συμφωνήσει να δώσει τη θέση της στην εργατική τάξη. Αλλά η εμπειρία της ιστορίας δεν υποστηρίζει μια τέτοια υπόθεση.

Wells: Υπήρχε μια περίπτωση στην ιστορία της Αγγλίας, ωστόσο, μιας τάξης που εκούσια παρέδωσε την εξουσία σε άλλη τάξη. Κατά την περίοδο μεταξύ 1830 και 1870, η αριστοκρατία, η επιρροή της οποίας ήταν πολύ σημαντική στο τέλος του δέκατου όγδοου αιώνα, σε εθελοντική βάση, χωρίς μια σοβαρή προσπάθεια, παρέδωσε την εξουσία στην αστική τάξη, η οποία χρησίμευε ως μια συναισθηματική υποστήριξη της μοναρχίας. Στη συνέχεια, αυτή η μεταβίβαση της εξουσίας οδήγησε στην εγκαθίδρυση του κράτους της οικονομικής ολιγαρχίας.

Στάλιν: Αλλά έχετε ανεπαίσθητα περάσει από τα ζητήματα της επανάστασης στα ζητήματα των μεταρρυθμίσεων. Αυτό δεν είναι το ίδιο πράγμα. Δε νομίζετε ότι το κίνημα των Χαρτιστών (Ο Χαρτισμός ήταν ένα κίνημα για πολιτικές και κοινωνικές μεταρρυθμίσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο κατά τα μέσα του 19ου αιώνα, κυρίως μεταξύ 1838 και 1850.) έπαιξε μεγάλο ρόλο στις μεταρρυθμίσεις στην Αγγλία τον δέκατο ένατο αιώνα;

Wells: Οι Χαρτιστές έκαναν λίγα και εξαφανίστηκαν χωρίς να αφήσουν κανένα ίχνος.

Στάλιν: Δεν συμφωνώ μαζί σας. Οι Χαρτιστές, και το απεργιακό κίνημα που οργάνωσαν, έπαιξε σπουδαίο ρόλο. Ανάγκασαν την άρχουσα τάξη να κάνει αρκετές παραχωρήσεις όσον αφορά το franchise, όσον αφορά την κατάργηση της λεγόμενης «διεφθαρμένης περιφέρειας», και σε ότι αφορά ορισμένα από τα σημεία του «Χάρτη».
Ο Χαρτισμός έπαιξε σημαντικό ιστορικό ρόλο και ανάγκασε ένα τμήμα της άρχουσας τάξης να κάνει ορισμένες παραχωρήσεις, τις μεταρρυθμίσεις, προκειμένου να αποφευχθούν μεγάλες κρίσεις. Σε γενικές γραμμές, πρέπει να πούμε ότι το σύνολο των κυρίαρχων τάξεων, η άρχουσα τάξη της Αγγλίας, τόσο η αριστοκρατία και η μπουρζουαζία, αποδείχθηκε ότι είναι η πιο έξυπνη, πιο ευέλικτη από την άποψη των ταξικών συμφέροντων, όσον αφορά τη διατήρηση της εξουσίας της. Πάρτε ως παράδειγμα, ας πούμε, από τη σύγχρονη ιστορία, τη γενική απεργία στην Αγγλία,  το 1926. Το πρώτο πράγμα που κάθε άλλη αστική τάξη θα είχε κάνει μπροστά σε μια τέτοια περίπτωση, όταν το Γενικό Συμβούλιο των Συνδικάτων έκανε έκκληση για μια απεργία, θα ήταν να συλλάβει τους επικεφαλής των συνδικάτων.
Η βρετανική αστική τάξη δεν το έκανε αυτό, και ενήργησε έξυπνα από τη σκοπιά των δικών της συμφερόντων.
Δεν μπορώ να συλλάβω μια τέτοια ευέλικτη στρατηγική που χρησιμοποίησε η αστική τάξη στις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Γερμανία ή τη Γαλλία. Προκειμένου να διατηρήσουν την εξουσία τους, οι άρχουσες τάξεις της Μεγάλης Βρετανίας υποσχέθηκαν μικρές παραχωρήσεις, μεταρρυθμίσεις. Αλλά θα ήταν λάθος να πιστέψουμε ότι οι μεταρρυθμίσεις αυτές ήταν επαναστατικές.

Wells: Έχετε μια καλύτερη γνώμη για την άρχουσα τάξη της χώρας μου από ό, τι εγώ έχω. Αλλά υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα σε μια μικρή επανάσταση και μια μεγάλη μεταρρύθμιση. Δεν είναι μια μεταρρύθμιση μια μικρή επανάσταση;

Στάλιν: Λόγω της πίεσης από τα κάτω, της πίεσης των μαζών, η αστική τάξη μπορεί να παραχωρήσει μερικές φορές ορισμένες επιμέρους μεταρρυθμίσεις, ενώ παραμένει στη βάση του υφιστάμενου κοινωνικού-οικονομικού συστήματος.
Ενεργώντας με τον τρόπο αυτό, υπολογίζει ότι αυτές οι παραχωρήσεις είναι αναγκαίες προκειμένου να διατηρηθεί η ταξική κυριαρχία της. Αυτή είναι η ουσία της μεταρρύθμισης. Επανάσταση, όμως, νοείται η μεταβίβαση της εξουσίας από τη μία τάξη στην άλλη. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο είναι αδύνατον να περιγράψεις οποιαδήποτε μεταρρύθμιση ως επανάσταση. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο δεν μπορούμε να υπολογίζουμε στην αλλαγή των κοινωνικών συστημάτων που λαμβάνουν χώρα ως μια ανεπαίσθητη μετάβαση από το ένα σύστημα στο άλλο μέσω των μεταρρυθμίσεων, την άρχουσα τάξη να κάνει υποχωρήσεις.


Wells: Είμαι πολύ ευγνώμων για αυτή την συνομιλία μας, που είχε ως αποτέλεσμα πολλά για μένα. Εξηγώντας τα πράγματα σε μένα ίσως να θυμηθήκατε πως είχατε εξηγήσει τις βασικές αρχές του σοσιαλισμού στους παράνομους κύκλους πριν την επανάσταση. Προς το παρόν υπάρχουν στη γνώμη των οποίων και στην κάθε λέξη τους, εκατομμύρια ακούνε: εσείς, και ο Ρούσβελτ. Άλλοι μπορεί να μιλάνε όσο τους αρέσει. Ό, τι λένε δεν πρόκειται ποτέ να εκτυπωθεί ή να εισακουστεί.
Δεν μπορώ ακόμα να μην εκτιμήσω αυτά που έχουν γίνει στη χώρα σας. Εγώ έφτασα μόλις χθες. Αλλά έχω δει ήδη τα χαρούμενα πρόσωπα των υγιών ανδρών και γυναικών, και γνωρίζω ότι κάτι πολύ σημαντικό γίνεται εδώ. Η αντίθεση με 1920 είναι εκπληκτική.

Στάλιν: Πολλά περισσότερα θα μπορούσαν να είχαν γίνει οι Μπολσεβίκοι ήταν πιο έξυπνοι.

Wells: Όχι, εάν τα ανθρώπινα όντα ήταν πιο έξυπνα. Θα ήταν καλό να εφεύρουν ένα πενταετές πρόγραμμα για την ανασυγκρότηση του ανθρώπινου εγκεφάλου που στερείται προφανώς πολλά πράγματα που χρειάζονται για μια τέλεια κοινωνική τάξη.
(Γέλια)

Στάλιν: Σκοπεύετε να μείνετε για το Συνέδριο της Ένωσης Σοβιετικών Συγγραφέων ;

Wells: Δυστυχώς, έχω διάφορες υποχρεώσεις για να εκπληρώσω και θα μείνω στην ΕΣΣΔ μόνο για μια εβδομάδα.
Ήρθα να σας δω και είμαι πολύ ικανοποιημένος από την κουβέντα μας. Αλλά σκοπεύω να συζητήσω με Σοβιετικούς συγγραφείς τη δυνατότητα να τους συνδέσω με το σύλλογο PEN. Αυτή είναι μια διεθνής οργάνωση των συγγραφέων που ιδρύθηκε από τον Galsworthy. Μετά το θάνατό του έγινα πρόεδρος. Η οργάνωση εξακολουθεί να είναι αδύναμη, όμως έχει υποκαταστήματα σε πολλές χώρες, και αυτό που είναι το πιο σημαντικό, είναι ότι οι ομιλίες των μελών διαδίδονται ευρέως στον Τύπο. Επιμένω επάνω σε αυτήν την ελεύθερη έκφραση της γνώμης - ακόμη και των απόψεων της αντιπολίτευσης.
Ελπίζω να συζητήσουμε αυτό το σημείο με τον Γκόρκι. Δεν ξέρω εάν είστε έτοιμοι ακόμα για τόση πολύ ελευθερία εδώ.

Στάλιν: Εμείς οι μπολσεβίκοι το ονομάζουμε "αυτοκριτική”. Χρησιμοποιείται ευρέως στην ΕΣΣΔ. Αν υπάρχει κάτι που μπορώ να κάνω για να σας βοηθήσω θα είμαι ευτυχής να το πράξω.

Wells: (εκφράζει ευχαριστίες)


Στάλιν: (εκφράζει ευχαριστίες για την επίσκεψη)