Ο κομμουνιστής

Μια μέρα ένας κομμουνιστής πέθανε και κατά λάθος βρέθηκε στην κόλαση. Όπως όλοι γνωρίζουμε,
όλα τα καλά σκυλιά και οι κομμουνιστές πάνε στον παράδεισο, αλλά στην προκειμένη περίπτωση ο παλαιών αρχών και δεξιός Άγιος Πέτρος έπαιζε τάβλι με το θεό και ο κομμουνιστής μας βρέθηκε με όλους τους βιαστές, δολοφόνους, εφοπλιστές, τραπεζίτες, πολιτικούς και λοιπούς απατεώνες στην κόλαση.
Μετά από μερικές εβδομάδες στην κόλαση ο κομμουνιστής συνειδητοποιεί ότι δεν είναι και σε τόσο άσχημη θέση τελικά, έφταιγε απλά η χρόνια κακοδιαχείριση. Έτσι επινόησε ένα σχέδιο.
Μέσα σε λίγους μήνες η οικονομία στην κόλαση ανθεί. Έχει προϋπολογισμό που πλεονάζει, και επιτρέπει στον διάβολο να δαπανά για υποδομές, καθώς και τα επενδυτικά κεφάλαια άρχισαν να ρέουν άφθονα, αυξάνοντας τις δαπάνες σε όλη την επικράτεια της κόλασης. Οικονομική ευμάρεια!
Μετά από ένα χρόνο ή δύο Θεός κοιτάζει προς τα κάτω και παρατηρεί ότι το βιοτικό επίπεδο στην κόλαση έχει αυξηθεί σε σημείο που οι περισσότεροι από τους αγγέλους του κλείνουν τις καλοκαιρινές διακοπές τους εκεί.
Οι παραλίες είναι όμορφες, οι τιμές χαμηλές, ο παράδεισος είναι το τελευταίο μέρος που θα πήγαινε κανείς να πιει ένα αξιοπρεπές κοκτέιλ.
Ο Θεός τηλεφωνεί στο διάβολο για να ρωτήσει τι συμβαίνει. Ο Σατανάς εξηγεί ότι έχουν στις υπηρεσίες τους τον κομμουνιστή και καθορίζει την οικονομία τους.
Ο Θεός δεν είναι ευχαριστημένος. «Γνωρίζετε ότι όλοι οι κομμουνιστές πάνε στον παράδεισο» φώναξε, "να τον στείλεις πίσω αμέσως αλλιώς θα σου κάνω μήνυση!!"
Ο διάβολος απλά γέλασε και απάντησε: "Όπως νομίζεις. Και πού θα βρεις δικηγόρο;"


Επόμενη προγραμματισμένη ανάρτηση 2/12

Αϊνστάιν

Ο Αϊνστάιν πεθαίνει και πηγαίνει στον ουρανό μόνο που πληροφορείται ότι ο χώρος του δεν είναι ακόμη έτοιμος. «Ελπίζω να μη σας ενοχλήσει αν περιμένετε σε ένα κοιτώνα. Λυπούμαστε πολύ, αλλά είναι το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε και θα πρέπει να μοιράζεστε το δωμάτιο με άλλους" του λέει από ο Πέτρος (θυρωρός).

Ο Αϊνστάιν λέει ότι αυτό δεν είναι πρόβλημα και ότι δεν υπάρχει ανάγκη να γίνει μια τέτοια μεγάλη φασαρία.
Έτσι ο θυρωρός τον οδηγεί στην πόρτα. Μπαίνουν και o Albert γνωρίζει τους νέους του συγκατοίκους. "Δείτε, εδώ είναι η πρώτη συγκάτοικό σας. Έχει δείκτη νοημοσύνης 180!"
"Αυτό είναι υπέροχο!" Λέει ο Αλβέρτος. "Μπορούμε να συζητήσουμε για τα μαθηματικά!"

"Και εδώ είναι ο δεύτερος συγκάτοικό σας. Το IQ του είναι 150!"
"Αυτό είναι υπέροχο!" Λέει ο Αλβέρτος. "Μπορούμε να συζητήσουμε για την Φυσική!"

"Και εδώ είναι η τρίτη συγκάτοικό σας. Το IQ της είναι 100!"
"Αυτό είναι υπέροχο! Μπορούμε να συζητήσουμε τι τελευταία παίζει στο θέατρο!"

Ακριβώς τότε, ένα άλλο άτομο βγαίνει για να πιάσει το χέρι του Αλβέρτου και... το κουνά.
"Είμαι ο τελευταίος συγκάτοικό σας και ζητώ συγνώμη, αλλά IQ μου είναι μόνο 80, ΓΑΠ."
Albert τον χαμογελά και του λέει: "Λοιπόν, πόσα νομίζετε ότι είναι τα άλογα της τρόικας;"
"Χα! Τρία. Τον πεταλωτή γιατί τον έχω;"

Επόμενη προγραμματισμένη ανάρτηση 2/12