Στην ελληνική μυθολογία ο `Υπνος ήταν θεός ή δαίμονας, που αποτελούσε την προσωποποίηση του ύπνου. Σύμφωνα με τον Ησίοδο στη Θεογονία, ο `Υπνος και ο δίδυμος αδελφός του, ο Θάνατος, ήταν «δεινοί Θεοί» που κατοικούσαν στον Τάρταρο, παιδιά της Νύχτας και του Ερέβους. Ο `Υπνος μυθολογείται ότι είχε είτε χίλιους, είτε τρεις γιους ή αδελφούς (εκτός από τον Θάνατο): τον Μορφέα, τον Φοβήτορα και τον Φάντασο.
Κατά τον `Ομηρο, τόπος κατοικίας του `Υπνου ήταν η νήσος Λήμνος, για κάποιους η Μυτιλήνη ενώ από τους μεταγενέστερους συγγραφείς του αποδινόταν μια δική του φανταστική πατρίδα, η «Νήσος των Ονείρων Δουνουτού». Ο `Υπνος λατρεύεται πολύ στην κυρίως Ελλάδα.
Στην αρχαία τέχνη, ο `Ύπνος απεικονίζεται ως γυμνός νέος, μερικές φορές με γενειάδα και φτερά στο κεφάλι, ή ως κοιμώμενος άνδρας πάνω σε κρεβάτι από πούπουλα με μαύρες κουρτίνες γύρω, ενώ στην νεότερη... ο Ύπνος αποικίζεται (η αγωγή μου δεν μου επιτρέπει να σας πω πως), ενώ ο Μορφέας (Πασοκέας - Συριζέας - Τροτσκέας) αποτρέπει τυχόν θορύβους που θα μπορούσαν να τον ξυπνήσουν. Στη Σπάρτη η απεικόνισή του συνοδεύεται πάντα από εκείνη του Θανάτου.
Η φωτό από το μουσείο Πούσκιν της Μόσχας.
Για το Flash παρακάτω δέχομαι τα σχόλιά σας.
Εδώ θα το βρείτε σε fullscreen
