Η εξέλιξη της ελληνικής κρίσης παραδίδει σημαντικά μαθήματα στις προοδευτικές δυνάμεις σε δεκάδες χώρες, σε όλο τον κόσμο της εργασίας που αγωνίζεται ενάντια στον ιμπεριαλισμό, σε διαφορετικά πλαίσια.
Το κύριο: επιβεβαίωσε την αδυναμία του, στο εγχείρημα του που τιτλοφορείται «ανθρωποποιημένη μεταρρύθμιση του καπιταλισμού».
Η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις ελληνικές εκλογές έσπειρε αυταπάτες.
Οι ομιλίες του Τσίπρα κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, ήταν γεμάτες υποσχέσεις, παραπλάνησε τα σοσιαλιστικά κόμματα στην Ευρώπη και τη Λατινική Αμερική και τα ίδια αποδέχτηκαν τον ΣΥΡΙΖΑ ως «κόμμα της ριζοσπαστικής αριστεράς», πείστηκαν ότι ήταν έτοιμος να εισαγάγει σημαντικές αλλαγές στην ελληνική κοινωνία. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ πήρε την υποστήριξη και από ορισμένα ευρωπαϊκά κομμουνιστικά κόμματα. Όμως, μετά την έναρξη των διαπραγματεύσεων με τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα (το νέο όνομα της τρόικας), ήταν σαφές ότι ο Τσίπρας έκανε δεκτές όλες τις απαιτήσεις των Βρυξελλών.
Στην Ελλάδα μέχρι και τον περασμένο Μάιο, η κυβέρνησή του, διακήρυσσε ότι θα σταματήσει την «πολιτική των μνημονίων και της λιτότητας», που ακολούθησε ο συνασπισμός της Νέας Δημοκρατίας με το ΠΑΣΟΚ. Στη συνέχεια, ο ΣΥΡΙΖΑ απλώς εισήγαγε καλλυντικές αλλαγές που παρήγαγε η βιομηχανία λέξεων του οπορτουνιστικού αυτού μορφώματος.
