Γυναίκες του Βιετκόνγκ

Το μικρό Βιετνάμ νίκησε τον πανίσχυρο 

Αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, 
τους πέταξε στην θάλασσα.

Η φωτογραφία είναι ένα σύμβολο αλλά 

και ένα ζωντανό παράδειγμα 

και ελπίδα πως οι λαοί που

αγωνίζονται μπορούν να νικήσουν 

Το διαδικτυακό περιοδικό Vintag δημοσίευσε μια συλλογή φωτογραφιών των γυναικών του Viet Cong, ένα ουσιαστικό μέρος, μαζί με τους άνδρες συντρόφους τους, της νίκης του βιετναμέζικου λαού κατά του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Ένα σύμβολο - παράδειγμα και ελπίδα στην καταπιεσμένη από την εκμετάλλευση εργατική τάξη

Οι γυναίκες κατέχουν το μισό του ουρανού με το ένα χέρι, ενώ με το άλλο κρατούν τον κόσμο, είχε πει ο Κινέζος Μάο. 

Στην ταξική πάλη είναι απαραίτητες και χωρίς τις γυναίκες είναι αδύνατο να επιτευχθεί ο επαναστατικός θρίαμβος, όπως σχολίασε ο Ρώσος μπολσεβίκος Λένιν σε μια συνομιλία του με την Γερμανίδα κομουνίστρια Κλάρα Ζέτκιν για τη Σοβιετική Επανάσταση. 

Όπως και στη Ρωσία, έτσι και στο Βιετνάμ οι εργαζόμενοι συμμετείχαν ισότιμα ​​με τους συντρόφους τους στην καταπολέμηση της κοινωνικής καταπίεσης, της οικονομικής εκμετάλλευσης.

Στην αμερικανική εισβολή απέδειξαν κάτι που οι προοδευτικοί «φεμινιστές» ξεχνούν πολύ εύκολα: η ισότητα είναι αδύνατη κάτω από την τυραννία του κεφαλαίου. 

Μόνο με την καταπολέμηση ιμπεριαλισμού και την οικοδόμηση του σοσιαλισμού, ο εργάτης πηγαίνει προς το τέλος της κάθε εκμετάλλευσης του ανθρώπου από τον άνθρωπο, ανεξάρτητα από το φύλο του, τη φυλή του ή το έθνος του.

Στα πιο δύσκολα χρόνια, όταν υπάρχει μια πρόδηλη φασιστικοποίηση ενός μέρους της κοινωνίας, το καλύτερο φάρμακο είναι η Ενότητα της εργατικής τάξης.
---- .

Είναι όμορφες αυτές οι γυναίκες, πολλές από αυτές δολοφονήθηκαν. Νίκησαν όμως!

Δεν πρόκειται για τη Βενεζουέλα, αυτή είναι η Γαλλία

Η Γαλλία το Σάββατο πέρασε στην "Πράξη №14". Διαμαρτυρίες των «κίτρινων γιλέκων» ξανά. 
Παρά τις εκκλήσεις των αρχών να σταματήσουν να διαμαρτύρονται, οι διαμαρτυρίες δεν σταματούν. Αυτό το Σάββατο δεν αποτέλεσε εξαίρεση, δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι σε όλη τη Γαλλία βγήκαν ξανά στους δρόμους με απαιτήσεις για παραίτηση του Μακρόν, αναθεώρηση της εργατικής νομοθεσίας και αλλαγή της οικονομικής πολιτικής.
----
14 εβδομάδες διαμαρτυριών σε ένα βίντεο. 
Δεν πρόκειται για τη Βενεζουέλα, αυτή είναι η Γαλλία. Πολύ καλό βίντεο.

Περίπου 70 χιλιάδες πάνοπλοι της αστυνομίας σε όλη τη Γαλλία στάλθηκαν για να εξουδετερώσουν τις ταραχές. Ως αποτέλεσμα της «δημοκρατίας τους» - και πάλι, δεκάδες κρατούμενοι και θύματα. 
Ήδη το γνωστό σενάριο που δεν έχει αλλάξει για μεγάλο χρονικό διάστημα...

Ένα ποτάμι στέκεται ανάμεσά τους, και οι δύο με το ύφος του στιλ «Ποιος θα δώσει πρώτος.» 
Δεδομένου ότι δεν υπάρχει άμεσος διάλογος μεταξύ των μερών, δεν υπάρχει ούτε η προοπτική τερματισμού των διαμαρτυριών, αν και ο επίσημος Τύπος προσπαθεί να ισχυριστεί ότι η Γαλλία είναι κουρασμένη από όλα αυτά και δεν υποστηρίζει τα «κίτρινα γιλέκα», οι διαδηλωτές λένε ότι ισχύει ακριβώς το αντίθετο - η Γαλλία είναι κουρασμένη από τον Μακρόν και αν τα «γιλέκα» δεν υποστηρίζονταν από τους πολίτες της Γαλλίας, οι διαμαρτυρίες θα είχαν ξεθωριάσει πολύ καιρό από μόνες τους. 
Έτσι συνεχίζουν... 
Οι συζητήσεις σε εθνικό επίπεδο, σχετικά με το γεγονός ότι είχαν εκφυλιστεί και δεν μπορούσαν να διαδραματίσουν τον ρόλο τους «αφήνοντας τον αέρα έξω από το σφυρίχτρα» ήταν ένα πράγμα που ο Μακρόν βασιζόταν και δεν έγινε. 
Τώρα όμως πρέπει να επινοήσουν γρήγορα κάτι άλλο, αφού οι αντίπαλοι είναι ακόμα στερημένοι από την πολιτική πρωτοπορία και αντιπροσωπεύουν μια τεράστια κατακερματισμένη μάζα, στην οποία μπορεί κανείς να συναντήσει τόσο την άκρα αριστερά όσο και την άκρα δεξιά, και η πλειοψηφία βασίζεται σε λευκούς Γάλλους εργάτες. 
Καθώς η δυσαρέσκειά τους είναι συστημική,  θέτει την ωρολογιακή βόμβα στο πλαίσιο του καθεστώτος Μακρόν, και ίσος του καπιταλιστικού, ειδικά αν αυτό το κίνημα αποχτήσει πολιτική πρωτοπορία.
Η Γαλλία θα είναι μια ελεύθερη χώρα, που θα βάζει ιδέες και σε άλλες χώρες
.