Πέθανε η Μαρία Λιμάνσκαγια

 Η Мария Филипповна Лиманская, στρατιωτίνα του Κόκκινου Στρατού. Έγινε γνωστή ως η Ρωσίδα που ρύθμιζε την κυκλοφορία στην Πύλη του Βρανδεμβούργου το 1945 μετά τη Μάχη του Βερολίνου. Σύντομα έγινε σύμβολο της νίκης επί της Ναζιστικής Γερμανίας.

Στο Saratov, σε ηλικία 100 ετών, πέθανε η Maria Limanskaya, η οποία κέρδισε παγκόσμια φήμη μετά τη φωτογράφιση του Yevgeny Khaldei.
Σε μια από τις πιο διάσημες φωτογραφίες από το 1945, η Maria Limanskaya εργάζεται ως ελεγκτής κυκλοφορίας στην Πύλη του Βρανδεμβούργου στο Βερολίνο. Ένα από τα σύμβολα της νέας εποχής για τη Γερμανία.

Αλλά φυσικά, η Maria Limanskaya δεν είχε μόνο αυτή τη φωτογραφία πίσω της. Έφτασε στο μέτωπο σε ηλικία 18 ετών και ήρθε πολύ μακριά με τον προελαύνοντα Κόκκινο Στρατό. Το 1944 συμμετείχε στην απελευθέρωση της Κριμαίας.



Ειρήνη στις στάχτες.

 

Γουρούνια με προβιά ή το κοριτσάκι με το κασελάκι με τα σπίρτα

 

Όλοι οι αγαπητοί μου αναγνώστες θα πρέπει να γνωρίζουν ήδη το σκάνδαλο που μαίνεται στον Καναδά γύρω από την πρόσκληση στο κοινοβούλιο ενός παλιού βετεράνου των στρατευμάτων των SS. 

Κάτι ανάλογο με την Ελληνική φιέστα στη βουλή με τους Ναζί του Τάγματος Αζοφ.

Έχουμε δει και ξαναδεί αυτό το αίσχος, και αλλού

Ήθελα λοιπόν να ψάξω αυτή την ιστορία και ενώ έψαχνα υλικό για αυτήν, συνάντησα πολύ πιο ενδιαφέροντα γεγονότα...

Δέστε τις ζώνες σας, θα πάμε σε πτήση για Μπαντέραλαντ. 

Η Ουκρανικής καταγωγής
και με «σκοτεινό» οικογενειακό παρελθόν,
υπουργός Οικονομικών
και αναπληρώτρια πρωθυπουργός του Καναδά
προβάλλει και ως ένα από τα φαβορί για την ηγεσία του ΝΑΤΟ

Ποιος μας έρχεται στο μυαλό όταν σκεφτόμαστε τους απογόνους των Ναζί στον Καναδά, που έχουν βρεθεί επανειλημμένα στο κοινοβούλιο; Φυσικά, η Κρίστια Φρίλαντ. Αλλά αυτή είναι μόνο η αφετηρία της ιστορίας μας. Όλοι θυμούνται δύο μεγάλα σκάνδαλα γύρω από την Κρίστια Φρίλαντ. 

Η πρώτη είναι με τον παππού της και η δεύτερη με το γεγονός που παρευρέθηκε στην ουκρανική πορεία στις 2 Μαρτίου 2022 και βγήκε φωτογραφία με ένα σύνθημα που τότε θεωρούνταν ακόμα ντροπιαστικό και ναζιστικό. 

Ας επικεντρωθούμε στην Κρίστια Φρίλαντ και την εμφάνισή της στην πορεία και θα καλύψω την ιστορία για τον παππού της στο δεύτερο μέρος της ανάρτησης. 

Ήταν η εμφάνισή της σε αυτή την πορεία ένα καθαρό ατύχημα που προκλήθηκε από την ιστορική και πολιτική σημασία της στιγμής; 

Όχι, η κυρία αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός οικονομικών, είναι συχνή καλεσμένη σε τέτοιες εκδηλώσεις. 

Μέχρι το 2022, δεν ήταν τόσο μεγάλης κλίμακας, όλοι οι συμμετέχοντες κατά κάποιο τρόπο γνώριζαν ο ένας τον άλλον. 

Ας ρίξουμε μια ματιά σε μια άλλη, πιο σπάνια βιντεοσκόπηση των γεγονότων του ουκρανικού «φεστιβάλ» του 2016 στο Τορόντο. Η Κρίστια Φρίλαντ μαζί με τους ακροδεξιούς πλάι με τον εκπρόσωπο του Δεξιού Τομέα (φασιστική παραστρατιωτική οργάνωση). Όπως βλέπουμε, κανείς δεν τον διώχνει, φοράει ανοιχτά σύμβολα του Μπαντέρα και μαζεύει χρήματα για μια οργάνωση που τότε χαρακτηρίστηκε ως εξτρεμιστική και ακροδεξιά ριζοσπαστική. Γνωρίζονταν μεταξύ τους; Δεν μπορώ να πω με σιγουριά. Όμως το γεγονός ότι δεν τον έδιωξαν, ότι του δόθηκε η ευκαιρία να συγκεντρώσει χρήματα, υποδηλώνει ότι κανείς δεν ήταν αντίθετος, αλλά μάλλον υπέρ της υποστήριξής του. 

 Όλοι πιθανότατα έχετε ήδη ακούσει από τα ελληνικά μμε  κρατικά και εφοπλιστικά για την ιστορία του παππού της Κρίστια Φρίλαντ. Αλλά εδώ είναι μερικά φωνήεντα που θυμίζουν ποιος ήταν, πώς δόξασε τον Χίτλερ, πώς διακήρυξε τη δημιουργία της μεραρχίας SS Galicia από τις σελίδες της εφημερίδας του. Ήταν ένας ασυνήθιστος εκπρόσωπος του «ελεύθερου Τύπου» και ελέγχονταν αυστηρά από τη διοίκηση του Χίτλερ. Η ουκρανική διασπορά προσπάθησε να κρύψει και να τα αποσιωπήσει όλα αυτά, χαρακτηρίζοντάς τα ρωσική παραπληροφόρηση. 

Το αρχείο εφημερίδων, φωτογραφιών, ημερολογίων και προσωπικών μαρτυριών είναι ρωσική παραπληροφόρηση και λόγος απέλασης Ρώσων διπλωματών από τη χώρα, κάτι που έκανε η Κρίστια Φρίλαντ ως απάντηση στις κατηγορίες. Κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής της Πολωνίας, ο Μίχαελ Σόμιακ, ένας Ουκρανός δημοσιογράφος, εργάστηκε ως κορυφαίος προπαγανδιστής για τον Χίτλερ. 

Επιμελήθηκε μια αντισημιτική εφημερίδα που ονομάζονταν Krakivs'ki visti, 

η οποία υποστήριζε τη ναζιστική εισβολή στη Σοβιετική Ένωση και επαίνεσε τον Χίτλερ ενώ ενθάρρυνε την Ουκρανική υποστήριξη στους εθελοντές Waffen-SS Galicia. 

Ο Τσόμιακ ζούσε σε κατασχεμένα διαμερίσματα εβραϊκής ιδιοκτησίας στην Κρακοβία και μετέφερε έπιπλα από το ένα διαμέρισμα στο άλλο που είχαν τεθεί υπό τον έλεγχό του. Στον Καναδά, ο Τσόμιακ συμμετείχε στην Ουκρανική Καναδική Επιτροπή (UCC), η οποία προωθούσε τα εθνικιστικά αισθήματα και υποστήριζε αντισοβιετικές πολιτικές. Η UCC έλαβε βοήθεια από την καναδική κυβέρνηση κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Το πρώην αφεντικό του Μίχαελ Σόμιακ στην Κρακοβία, ήταν ο Volodymyr Kubijovych (ουκρανός πολίτης πριν από τον πόλεμο , ένας εθνικός πολίτης, ο Ουκρανός πολίτης πριν από τον πόλεμο. συνεργάτης των Ναζί και μετα-πολεμικός μετανάστης διανοούμενος με μικτό ουκρανικό - πολωνικό υπόβαθρο. Κατά τη διάρκεια του πολέμου ο Kubijovyč ήταν επικεφαλής της κοινωνικής πρόνοιας και της οικονομικής επιτροπής που ονομαζόταν UCC (Ουκρανική Κεντρική Επιτροπή). Ήταν θιασώτης του Αδόλφου Χίτλερ, αντισημίτης και υπέρμαχος της εθνοκάθαρσης). 

Η ίδια η εγγονή ασχολήθηκε επίσης με το άσπρισμα και την εισαγωγή αφηγήσεων συλλογικής μνήμης. Μας ενδιαφέρει περισσότερο το ίδιο το έργο ασβεστοποίησης και ποιος το διοργάνωσε. Η κοινωνία θα έπρεπε να ήταν προετοιμασμένη να δοξάσει τους ναζί, αλλά κάτι πήγε στραβά.

Και τώρα ας δούμε ποιος προσπαθούσε να ασπρίσει τη φήμη του παππού της Κρίστια Φρίλαντ. Ο Lubomir Lyucik είναι ένας εξέχων Καναδός ιστορικός της ουκρανικής διασποράς. Στο άρθρο του για την υπεράσπιση της Κρίστια Φρίλαντ, γράφει στο τέλος ότι δεν αρνείται ότι ο παππούς της ήταν δωσίλογος και μέλος της μεραρχίας SS Galicia και είναι περήφανος για αυτό. Ο Lubomir είναι ένας πολύ αξιοσέβαστος επιστήμονας που πέτυχε την αποκατάσταση μελών της ουκρανικής διασποράς στον Καναδά, μεταξύ των οποίων υπήρχαν τρία κύματα μετανάστευσης. Το πρώτο κύμα κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο έπεσε σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και εργασίας. Η μεταχείρισή τους ήταν άδικη και η καναδική κυβέρνηση το αναγνώρισε. Αναγνώρισε όχι μόνο αυτό το κύμα μετανάστευσης, αλλά και τα άλλα δύο, μεταξύ των οποίων ήταν και οι συνεργοί του Χίτλερ που διέφυγαν από την εκδίκηση. Επίσης, οι απόγονοι όλων των κυμάτων μεταναστών αναμίχθηκαν μεταξύ τους, δημιουργώντας νέες οικογένειες (ο ίδιος ο Lubomir είναι απόγονος μεταναστών του πρώτου και του τρίτου κύματος), αλλά σχεδόν όλοι έλαβαν αποκατάσταση, με σπάνιες εξαιρέσεις. Πώς έγινε να αποκατασταθούν όλοι αδιακρίτως, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη αν ήταν, κακοποιός ή θύμα; 

Ήξερε ακριβώς ποιος ήταν ποιος στον Καναδά, βοήθησε σε αυτό. Ο ίδιος ο Λούμπομιρ έχει κάποια σχέση με τον Μπαντέρα; Σίγουρα ένας τέτοιος «σεβαστός» επιστήμονας δεν μπορεί να παρείχε ναζιστική συγκάλυψη; Θα εκπλαγείτε, αλλά αυτό ακριβώς έκανε. Οι αποδείξεις της προμπαντεριανής του θέσης βρίσκονται σε αυτό το άρθρο. Είναι πολύ ενδιαφέρον για τη θέση του Λούμπομιρ και την υπεράσπιση των μπαντεριστών, γεμάτη αποδείξεις για τους στενούς δεσμούς του με μέλη της μεραρχίας των SS της Γαλικίας. Αν σ' ενδιαφέρει, διάβασέ το. 

Δεν μπορώ να το δημοσιεύσω είναι σε μορφή pdf. Σε αυτό παρεμβαίνει στη δημιουργία ενός μουσείου Ολοκαυτώματος στον Καναδά. Είναι ένας Ναζί που καλύπτει τους Ναζί και γνωρίζει τα περισσότερα για τους Ουκρανούς του Καναδά. Και αυτός ο άνθρωπος είπε ευθέως ψέματα στο άρθρο του για την υπεράσπιση του παππού της Κρίστια Φρίλαντ, και αποκάλεσε όλα τα ήδη αποδεδειγμένα γεγονότα, ρωσική, παραπλάνηση.

Παρακάτω μια καλή ψαριά:

Παρακάτω άλλη μια καλή ψαριά:

Σχετικά με το ναζιστικό πρόβλημα του Καναδά...

https://coat.ncf.ca/research/Chomiak-Freeland/C-F1.htm

https://readpassage.com/canadian -support-for-ukrainian-nazi-collaborators-goes-beyond-statues/

https://web.archive.org/web/20220602185948/https://www.voltairenet.org/article216785.html

https://canadiandimension. com/articles/view/why-is-a-monument-commemorating-a-nazi-ss-division- still-standing-outside-of-toronto

https://banderalobby.substack.com/p/the-canadian-bandera-network

https://ottawacitizen.com/news/national/defence-watch/chrystia-freelands-granddad-was-indeed-a-nazi-collaborator -τόσο-πολύ-για-ρωσική-παραπληροφόρηση

https://twitter.com/mdenaxa/status/1590426616563662848/photo/2

Το ναζιστικό κακoύργημα πίσω από τις πλουσιότερες εταιρείες της Γερμανίας

Το American Thinker γράφει για τις διασυνδέσεις των μεγαλύτερων γερμανικών εταιρειών με τον ναζισμό. Όλοι τους εμπλέκονται σε σοβαρά εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Ο συγγραφέας γράφει ότι οι περισσότεροι από τους Γερμανούς βιομήχανους που ήταν ένοχοι για αυτό κατάφεραν να ξεφύγουν από την τιμωρία, μεταξύ άλλων με τη βοήθεια των Ηνωμένων Πολιτειών. Μέχρι τώρα, πίσω από την πλάτη του πλούτου τους, βρίσκεται το ναζιστικό κακό, που δεν έχει απορριφθεί από τη γερμανική κοινωνία.

Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, ο Γερμανός μεγιστάνας της κλωστοϋφαντουργίας Günter Quandt έκανε εκατομμύρια προμηθεύοντας στρατιωτικές στολές και εξοπλισμό στον στρατό της Γερμανικής Αυτοκρατορίας. Λίγο μετά από αυτόν τον πόλεμο, όταν άρχισε η έκρηξη της ηλεκτροκίνησης στον κόσμο, κατέλαβε τον έλεγχο ενός από τους μεγαλύτερους κατασκευαστές μπαταριών στον κόσμο. Και μετά από λίγο καιρό, απέκτησε τις επιχειρήσεις της εταιρείας, η οποία ήταν ένας από τους κύριους κατασκευαστές όπλων και πυρομαχικών στη Γερμανία. Αλλά αυτό ήταν μόνο η αρχή. Ο Quandt απέκτησε τεράστιο πλούτο και δύναμη μέσω των συμφωνιών του με τους Ναζί. (Αυτή τη στιγμή, η δυναστεία Quandt ελέγχει την αυτοκινητοβιομηχανία BMW - σημείωση InoSMI). Η ιστορία του Quandt, που αναφέρεται στο Nazi Billionaires: A Dark History of German's Wealthiest Dynasties, του David de Jong, προκαλεί φρίκη και φόβο. Γιατί μιλάμε για την άψυχη επιδίωξη του κέρδους και την ξεδιάντροπη συμμετοχή του στην υποδούλωση και την εξόντωση εκατομμυρίων Εβραίων.

Είναι γνωστό ότι πολλές δυναστικές γερμανικές εταιρείες οφείλουν τη θέση τους στη συμπάθεια των Ναζί και ακόμη και στη σκόπιμη συμμετοχή στο ναζιστικό κακό. Ο Ντε Γιονγκ ερεύνησε την ιστορία των πέντε μεγαλύτερων βιομηχάνων που χρηματοδότησαν την άνοδο του Αδόλφου Χίτλερ στην εξουσία, ενεπλάκησαν σε φρικτά εγκλήματα και έλαβαν δισεκατομμύρια από τις αιματηρές επενδύσεις τους. Αυτοί είναι οι προαναφερθέντες Quandt, η αυτοκινητοβιομηχανία Ferdinand Porsche, ο Richard Kaselowski από τον όμιλο εταιρειών OetkerGroup, ο χρηματοδότης August von Fink και ο βιομήχανος Frederick Flick. Το βιβλίο του Yong περιγράφει λεπτομερώς τα εγκλήματα αυτών των Γερμανών μεγιστάνων υπέρ του ναζισμού και τις μεταπολεμικές επιχειρήσεις για τη συγκάλυψή τους. Λέει επίσης πώς απαλλάχτηκαν ουσιαστικά από κάθε ευθύνη για τα εγκλήματα που διέπραξαν επειδή η Δύση χρειαζόταν τη Γερμανία ως προπύργιο ενάντια στη Ρωσία και τους ανατολικοευρωπαϊκούς δορυφόρους της.

Τα πρώτα επεισόδια της συνεργασίας του Quandt με τον ναζισμό χρονολογούνται στις αρχές της δεκαετίας του 1920. Ενώ ο Quandt επισκεπτόταν τις ΗΠΑ με τη σύζυγό του Magda, τους πλησίασε ένας Kurt Lüdke, ένας ένθερμος Γερμανός εθνικιστής που μάζευε κεφάλαια για το νεοσύστατο Εθνικοσοσιαλιστικό Γερμανικό Εργατικό Κόμμα (NSDAP) που δεν είχε χρήματα. Απορρίφθηκε από τον αντισημίτη Henry Ford, ήλπιζε να προσηλυτίσει τον Quandt στο πλευρό των εθνικοσοσιαλιστών. Ο Quandt είχε αναστολές, αλλά η Μάγδα έγειρε υπέρ των Ναζί. Μέχρι τη στιγμή που το ζευγάρι χώρισε το 1929 με έναν γενναιόδωρο οικονομικό διακανονισμό για εκείνη, ήταν ήδη σε ενεργή επαφή με τους Γερμανούς εθνικοσοσιαλιστές. Η Μάγδα κατάπιε κυριολεκτικά το βιβλίο του Χίτλερ «Mein Kampf» και εντάχθηκε στο NSDAP, όπου εργάστηκε για τον μελλοντικό σύζυγό της, Joseph Goebbels, μετέπειτα επικεφαλής του τμήματος προπαγάνδας του Ναζιστικού Κόμματος. Ο Quandt, ο οποίος παρέμεινε σε φιλικούς όρους με τη Magda και τον Goebbels, έπεσε υπό την επιρροή τους. Όπως πολλοί στη Γερμανία μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, άρχισε να πιστεύει ότι μόνο οι Εβραίοι και οι κομμουνιστές ήταν υπεύθυνοι για όλα τα δεινά της χώρας.

Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος και οι φρικαλεότητες που διέπραξε ο Χίτλερ δύσκολα θα είχαν λάβει χώρα χωρίς τα εκατομμύρια που διέθεσαν ο Quandt και άλλοι βιομήχανοι για να εξοπλίσουν τους SA του Χίτλερ, που εξασφάλισαν τη νίκη του στις εκλογές το 1933. Με τη σειρά τους, αυτοί οι πλουτοκράτες βιομήχανοι έκαναν τεράστια κέρδη όταν ξεκίνησε τον πόλεμο στην Ευρώπη. Πράγματι, στον ναζιστικό στρατό υπήρχε ακόρεστη ζήτηση για στολές, πυρομαχικά, μαχητές και μπαταρίες για τορπίλες και πυραύλους. Οι άνθρωποι που χρηματοδότησαν την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία του πουλούσαν τώρα στρατιωτικό εξοπλισμό και όπλα.

 

Ο Quandt εξασφάλισε μια θέση στο διοικητικό συμβούλιο της Daimler-Benz το 1933 και σύντομα πέρασε στην παραγωγή όπλων εκτός από τα κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα. Έγινε βασικός προμηθευτής της γερμανικής Πολεμικής Αεροπορίας - της Luftwaffe.

Ο μηχανικός αυτοκινήτων Porsche, που ήταν μέρος των SS, αμέσως μετά την εκλογή του Χίτλερ τηλεγράφησε στον Φύρερ ότι αυτός και οι δικοί του έθεταν «τη θέληση και τις ικανότητές τους στη διάθεση του γερμανικού λαού». Οι εταιρείες του παρήγαγαν σύγχρονα άρματα μάχης, πυραύλους V-1 και άλλα οπλικά συστήματα. Το 1934, ο Χίτλερ του έδωσε συμβόλαιο για την ανάπτυξη του λαϊκού αυτοκινήτου, του Volkswagen.

Ο August von Fink, ο οποίος απέκτησε μια οικονομική αυτοκρατορία που περιλάμβανε την τράπεζα Merck Finck και τις ασφαλιστικές εταιρείες Allianz και Munich Re, πίστευε ότι «ο Θεός έστειλε τον Φύρερ για να σώσει τον γερμανικό λαό».

Ο Kaselowski, που παντρεύτηκε τη χήρα νύφη του ιδρυτή του Ομίλου Oetker και έγινε ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, είχε ένα πορτρέτο του Χίτλερ στο γραφείο του. Έδωσε υπογεγραμμένα αντίγραφα του Mein Kampf σε νέους υπαλλήλους. Η εταιρεία ήταν ο κύριος προμηθευτής τροφίμων για το μέτωπο. (Ο θετός του γιος, Rudolf August Oetker, ο οποίος διηύθυνε την εταιρεία και την έκανε γνωστή μετά τον θάνατο του Kaselovsky σε αεροπορική επιδρομή το 1944, ήταν πρώην αξιωματικός των SS και ένθερμος Ναζί.)

Ο Frederick Flick επωφελήθηκε από την προμήθεια των καλύτερων ποιοτήτων χάλυβα για τις ανάγκες της πολεμικής βιομηχανίας, απέκτησε πολλά ορυχεία και βαριές βιομηχανίες και ήταν ο κορυφαίος κατασκευαστής πολυβόλων στο Ράιχ.

Και οι πέντε έγιναν πλούσιοι κατά τη διάρκεια του προγράμματος «Αριοποίησης», όπως ονομάστηκε η παράνομη εξαγορά εβραϊκών επιχειρήσεων από το 1933 μέχρι το τέλος του πολέμου. Ο Quandt επέκτεινε τον όμιλό του, ιδιοποιώντας πολλές πολύτιμες εβραϊκές επιχειρήσεις. Ο Porsche αγόρασε τις μετοχές του Εβραίου συνιδρυτή και αρχιμηχανικού της, ο οποίος κατηγορήθηκε για «φυλετική παρενόχληση» επειδή έβγαινε με μια μη Εβραία γυναίκα. Ο Φον Φινκ υποστήριξε «μια σταδιακή φυλετική κάθαρση του χρηματοοικονομικού εμπορίου (τραπεζικού κεφαλαίου), η οποία επηρεάζεται τόσο έντονα από το εβραϊκό στοιχείο». Ανέλαβε τη διαχείριση της τράπεζας Dreyfus του Βερολίνου και ορισμένων από τις επιχειρηματικές αυτοκρατορίες των Rothschild στην Αυστρία. Ο Φινκ λήστευε τακτικά Εβραίους τραπεζίτες, υποτιμώντας τα περιουσιακά τους στοιχεία, αλλά μετά τον πόλεμο τόλμησε να ισχυριστεί ότι είχε ενεργήσει καλή τη πίστη για να προστατεύσει τους Εβραίους από τους Ναζί.

Το εργοστάσιο πολυβόλων του Flick ήταν μια από τις πολλές επιχειρήσεις που πήρε από τους Εβραίους. Ο Rudolf August Eetker απέκτησε μια σημαντική συλλογή έργων τέχνης. Το 2013, ως μέρος μιας εκστρατείας δημόσιας προπαγάνδας, η Oetker Group δημοσίευσε μια φαινομενικά προσαρμοσμένη, στριμμένη ιστορία της σχέσης της με τους Ναζί. Το 2017, η εταιρεία ανακοίνωσε μάλιστα ότι προσλάμβανε εμπειρογνώμονες για να εξετάσουν τη συλλογή Oetker, φαινομενικά για να επιστρέψει κλεμμένη τέχνη στους νόμιμους ιδιοκτήτες της.

Όλοι αυτοί οι Γερμανοί μεγιστάνες χρησιμοποιούσαν τη δουλεία των Εβραίων και άλλων κρατουμένων. Η IG Farben, η Siemens, η Daimler-Benz, η BMW, η Krupp και άλλες εταιρείες που ελέγχονται από την Quandt και τη Flick ήταν οι μεγαλύτεροι χρήστες καταναγκαστικής εργασίας, η οποία έγινε διαθέσιμη στις γερμανικές επιχειρήσεις μετά από κάθε αίτημα προς τις αρχές του Ράιχ. Η OetkerGroup έκανε εκτενή χρήση της δουλείας των σκλάβων στα εργοστάσιά της. Η Porsche χρησιμοποίησε χιλιάδες Γάλλους πολίτες και άλλους κρατούμενους στο συγκρότημα παραγωγής της Volkswagen. Από τον Ιούνιο του 1941, καθώς προχωρούσε ο πόλεμος, η Γερμανία έχανε 60.000 στρατιώτες κάθε μήνα. Έπρεπε να γεμίσουν. Λόγω της προκύπτουσας έλλειψης εργατικού δυναμικού, ήδη στις αρχές του 1942, η ναζιστική Γερμανία ξεκίνησε το μεγαλύτερο πρόγραμμα καταναγκαστικής εργασίας στον κόσμο. Περίπου 20 εκατομμύρια άνθρωποι από 26 χώρες, η συντριπτική πλειοψηφία από την Πολωνία και τη Σοβιετική Ένωση αναγκάστηκε να εργαστεί σε γερμανικά εργοστάσια και στρατόπεδα συγκέντρωσης. Το αμερικανικό δουλεμπόριο, το οποίο πούλησε 12 εκατομμύρια Αφρικανούς σκλάβους στην Αμερική μεταξύ του 16ου και του 19ου αιώνα, είναι ωχρό σε σύγκριση με ένα τόσο τερατώδες εγχείρημα.

Τουλάχιστον 2,5 εκατομμύρια κρατούμενοι και κρατούμενοι πέθαναν από φρικτές συνθήκες εργασίας και διαβίωσης. Μεταφέρθηκαν από στρατόπεδα συγκέντρωσης σε στρατόπεδα που χτίστηκαν ακριβώς δίπλα στα εργοστάσια, όπου τους ξυλοκόπησαν, τους λιμοκτονούσαν και τους ανάγκασαν να εργαστούν σε ακραίες καιρικές συνθήκες. Δουλεύοντας με επικίνδυνα και επιβλαβή υλικά χωρίς καμία προστασία, δηλητηριάστηκαν από μόλυβδο και υπέστησαν σοβαρά εγκαύματα. Αν το μέλος ενός τόσο άτυχου ανθρώπου έπεφτε στον μηχανισμό, έβγαζαν το σώμα, αφήνοντάς το στο αυτοκίνητο. Οι έγκυες γυναίκες αναγκάζονταν να εγκαταλείψουν τα παιδιά τους κατά τη γέννηση και να επιστρέψουν στη δουλειά αμέσως μετά τον τοκετό. Αλλά οι ερευνητές των ναζιστικών εγκλημάτων πολέμου δεν εστίασαν ποτέ την προσοχή τους σε αυτή τη βιομηχανική σκλαβιά.

Οι ισχυροί βιομήχανοι κατηγορήθηκαν ότι επωφελήθηκαν από τις ναζιστικές διασυνδέσεις, αλλά όχι ότι χρησιμοποιούσαν δουλεία σκλάβων, και οι περισσότεροι από αυτούς δεν πέρασαν περισσότερα από μερικά χρόνια στη φυλακή. Ο Josiah Dubois, κύριος δικηγόρος στην υπόθεση IG Farben στη Δίκη της Νυρεμβέργης, χαρακτήρισε ακόμη και τις ποινές τους "τόσο επιεικείς όσο συνήθως κάνουν οι κλέφτες κότας." Η μεγαλύτερη ποινή που επιβλήθηκε στη δίκη του IG Farben, για παράδειγμα, ήταν οκτώ χρόνια φυλάκιση (την οποία ο ίδιος υπηρέτησε πλήρως) στον Otto Ambros, επικεφαλής της επιτροπής χημικών όπλων στο Γραφείο Πολέμου και επικεφαλής παραγωγής στα στρατόπεδα συγκέντρωσης Buna-Monowitz και Auschwitz. Ο Flick έλαβε επτά χρόνια το 1947, αλλά αμνηστεύθηκε το 1950. Το Office of Strategic Services (OSS ), ο προκάτοχος της CIA παρακολουθεί τον Quandt από το 1941 και διαπίστωσε ότι συμμετείχε «στην ευθύνη για τη χάραξη και την εκτέλεση των ναζιστικών οικονομικών πολιτικών και για την οικονομική εκμετάλλευση των εδαφών που κυριαρχούσαν στη Γερμανία». Κρατήθηκε σε κατ' οίκον περιορισμό για δύο χρόνια, αλλά αφέθηκε ελεύθερος χωρίς κατηγορίες τον Ιανουάριο του 1948. O Porsche συνελήφθη το 1945 από τη γαλλική μεταπολεμική κυβέρνηση, αλλά ο γιος του κατάφερε να αγοράσει την ελευθερία του μετά από 22 μήνες.

Ο γερμανικός ναζισμός ξεκίνησε στις ΗΠΑ;

Από την έναρξη του Ψυχρού Πολέμου το 1947, οι προτεραιότητες του Προέδρου Χάρι Τρούμαν έχουν μετατοπιστεί από την τιμωρία της Γερμανίας στην εξασφάλιση της οικονομικής της ανάκαμψης. Η αμερικανική κατοχή έδωσε τη θέση της στη γερμανική αυτοδιοίκηση. Οι ύποπτοι για εγκλήματα πολέμου και οι συμπαθούντες των Ναζί παραδόθηκαν στα γερμανικά δικαστήρια. Οι τιμωρίες ήταν ήσσονος σημασίας γιατί οι Γερμανοί δεν ήθελαν να κρίνουν τους συμπατριώτες τους για αυτό που ουσιαστικά έκαναν οι ίδιοι. Η αλήθεια θυσιάστηκε. Ενώ οι Ναζί βιομήχανοι εκκαθάρισαν τα αρχεία τους, οι ΗΠΑ οργάνωσαν μια σειρά αποδόσεων χάριτος το 1950-1951, συμπεριλαμβανομένου του Flick. Υπήρχε πόλεμος στην Κορέα, οπότε η Αμερική χρειαζόταν τη Γερμανία και τη βιομηχανία της.

Οι πέντε γερμανικές δυναστείες που αναφέρονται στο βιβλίο παραδέχθηκαν ανοιχτά: ναι, ήταν ενθουσιώδεις Ναζί, αλλά ... «αναγκάστηκαν» να ενταχθούν στο κόμμα. Ο Kaselowski και ο Flick, για παράδειγμα, ως μέλη του Κύκλου Φίλων του Himmler (σ.σ. Ηγέτης των SS, αρχιτέκτονας του Ολοκαυτώματος), περιόδευσαν στο Νταχάου και συνέβαλαν στο ρατσιστικό του πρόγραμμα Lebensborn (απογαλακτίζοντας "παιδιά με φυλετική ικανότητα" από τους γονείς τους. Υπό την προσωπική επίβλεψη του Himmler). Ωστόσο, όλοι γλίτωσαν τη βαριά τιμωρία. Και οι κληρονόμοι τους έκαναν ελάχιστα για να αναγνωρίσουν τα εγκλήματα πίσω από τον πλούτο των οικογενειακών φυλών τους.

Ο De Jong αντικρούει αυτή τη σιωπή με τη βαθιά έρευνά του.

Της Janet Levy

https://inosmi.ru/20220510/natsizm-254094908.html

https://www.americanthinker.com/articles/2022/05/the_nazi_evil_behind_germanys_wealthiest_companies.html

ΠΟΛΩΝΙΑ: Η κυβέρνηση διώκει τους κομμουνιστές. Επιτρέπει στους νεοναζί να κυκλοφορούν ελεύθερα

Οι πολωνικές αρχές, ενθαρρύνοντας τους νεοναζί, προσπαθούν να αποθαρρύνουν τους κύκλους που έχουν διαφορετικές απόψεις για τις κοινωνικοοικονομικές, εσωτερικές και εξωτερικές πολιτικές της Πολωνίας.

Ενώ επεκτείνεται ο Πολωνικός διαχωρισμός διακυβέρνησης με τη Ρωσία και η Πολωνία διώκει όσους έχουν δημοκρατικές ιδέες, επιχειρεί να σβήσει κάθε ίχνος που έμεινε να υπενθυμίσει την πρώην Σοβιετική Ένωση, δεν κάνει τίποτα για τις ολοένα και πιο πολλές στον χρόνο νεο - ναζιστικές διαδηλώσεις, τρέφεται εκθειάζοντας τον ρατσισμό.

ΝΟΕΜΒΡΗΣ ΤΟΥ 1943 : Η αγωνιζόμενη Κατερίνη πληρώνει βαρύ φόρο αίματος για την αντίσταση στο ναζισμό

Στις 15-11-1943 οι γερμανικές ναζιστικές δυνάμεις κατοχής στην

ΓΙΑΝΝΑΚΟΓΙΩΡΓΟΣ (αριστερά)

Κατερίνη εκτέλεσαν 20 ή 22 πατριώτες στο αεροδρόμιο Κατερίνης (Ανδρομάχη) ως αντίποινα για την εκτέλεση του συνεργάτη των Γερμανών μεγαλο-μαυραγορίτη- εθνικιστή Μανιάτη από ομάδα κρούσης του ΕΛΑΣ.

Οι εκτελεσμένοι ήσαν :

Γιαννακογιώργος Ανδρέας (δάσκαλος στο 5ο δημοτικό σχολείο Κατερίνης), Σκλιοπίδης Δημήτριος, Παπαλεξάντρου Γεώργιος, Ερμείδης Νικόλαος, Ερμείδης Γεώργιος, Παρλίτσης Δημήτριος, Σιδηρόπουλος Πολύδωρος, Τσατούρας Γεώργιος, Μαρινόπουλος, Θεοδωρίδης Νικόλαος, Σιάφας Βασίλειος , Καπώνης Δημήτριος (από την Περίσταση) , Χαντόγλου Κώστας, Κοκαλας Αναστάσιος, Παναγιωτίδης Τριαντάφυλλος, Θεολόγος Ευάγγελος, Τσομπανίδης Σπύρος

Στις 26-11-1943 εκτελέστηκαν στον ίδιο τόπο 5 πατριώτες. Οι εκτελεσμένοι ήσαν : Ηλιάδης Ιωάννης ή Γεώργιος, Τσατούρας Δημήτριος, Τοπαλίδης Χρήστος, Σειτανιδης Θεόδωρος, Τσαμπέρας Αθανάσιος (υπάρχει το ενδεχόμενο να ήταν ο Αρσενιαδης Αναστάσιος, από την Περίσταση, στη θέση ενός από τους πέντε)

Μια μέρα μετά , 27-11-1943, εκτελέστηκαν 3 κάτοικοι της Πιερίας που ήσαν κρατούμενοι στο στρατόπεδο «Παύλος Μελάς» στη Θεσσαλονίκη, Παπάς Γεώργιος από τη Μηλιά, Ξάνθος Κώστας και Κούλας Νικόλαος.

Οι περισσότερες από τις παραπάνω εκτελέσεις έγιναν με τη συνεργασία των ελλήνων ναζιστών (εθνικιστών) με τους Γερμανούς κατακτητές.

Η ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ (παράρτημα Κατερίνης) θα αγωνιστεί ώστε να μην ξεχαστεί η θυσία των Ελλήνων πατριωτών και θα κάνει ότι είναι δυνατό ώστε να τιμηθεί η μνήμη τους.

ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ (παράρτημα Κατερίνης)

Η Ρωσική αδράνεια προκαλεί τον θάνατο! Δήλωση της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος Ρώσικης Ομοσπονδίας

Γραφείο Τύπου της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος (ΚΚΡΟ)
03/06/2014 17:03 (ενημέρωση: 04/06/2014 11:14)
Η Κεντρική Επιτροπή του Κομμουνιστικού Κόμματος εκφράζει τη βαθιά αγανάκτηση για τα γεγονότα που συμβαίνουν στην Ουκρανία. 
Η χούντα που κατέλαβε την εξουσία στο Κίεβο, είναι οπαδοί του φασίστα Bandera, συνεχίζει τις αιματηρές, ποινικά κολάσιμες «κυρώσεις», εναντίον αμάχων. Οι δομές εξουσίας που ελέγχονται από το Κίεβο, επιτίθενται με βαρύ πυροβολικό και χτυπάν από τον αέρα τις κατοικημένες γειτονιές των πόλεων, τα νοσοκομεία, τα σχολεία και τα σπίτια των παιδιών, ανεξάρτητα από τις μαζικές απώλειες αμάχων. Οι δράσεις αυτές είναι όλες σημάδια της ανοιχτής τρομοκρατίας και της εθνοκάθαρσης.

Κεντρική Επιτροπή του Κομμουνιστικού Κόμματος πιστεύει ότι ο λεγόμενος εκλεγμένος Πρόεδρος κ. Poroshenko δεν έχει τίποτα να κάνει με την έννοια των «ελεύθερων και δίκαιων εκλογών». Επιπλέον, καταγγέλλουμε τα γεγονότα που εκτυλίσσονται από την άνοδο του φασισμού στην εξουσία, που έχει οδηγήσει σε πολλαπλασιασμό των βίαιων μέτρων και μετατρέποντάς τους σε μια πραγματική σφαγή. Σε τηλεοπτικά πλάνα, συλλαμβάνεται από αυτόπτες μάρτυρες, η αιματηρή αεροπορική επιδρομή στο κέντρο της Λούγκανσκ. Συμβάν πραγματικά τερατώδες. Αυτή η τρομοκρατική πράξη είναι στο ίδιο επίπεδο με τον βάρβαρο ναζιστικό βομβαρδισμό της Γκουέρνικα, από τη Ισπανική αεροπορία, όμοια με τον βομβαρδισμό του Κόβεντρυ της Αγγλίας από την ναζιστική Λουφτβάφε και την επίθεση των ναζί στο Σοβιετικό Στάλινγκραντ. Αυτό είναι το πραγματικό πρόσωπο του φασισμού, διαπράξει εγκλήματα πολέμου που τιμωρούνται χωρίς χρονικό περιορισμό από το διεθνές δίκαιο.

Θα πρέπει να υπόκεινται στη διαδικασία του ειδικού διεθνούς δικαστηρίου.
Η τιμωρία των Turchinov Yatsenyuk Avakov, Poroshenko είναι αναπόφευκτη.
Το ποινικό δικαστήριο να διατάξει την τιμωρία αυτών που οδηγούν στην θυσία αθώων.
Δεν θα ξεφύγουν από την τιμωρία, και εκείνοι που εκτελούν τις εντολές τους.
Η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΡΟ (CPRF) εφιστά ιδιαίτερα την προσοχή στο γεγονός ότι τα πιο αιματηρά περιστατικά συμπίπτουν με μια επίσκεψη στην Ουκρανία σημαντικών πολιτικών των ΗΠΑ.
Κατά την άποψή μας, αυτό αποτελεί περαιτέρω απόδειξη ότι η στρατιωτική χούντα από το Κίεβο είναι στοίχημα της διοίκησης της Washington που αυτή αρχικά σχεδίασε. Οι δράσεις αυτές και οι απαιτήσεις των Αμερικανών πολιτικών επικρίθηκαν έντονα διεθνώς.
Φαίνεται καθαρά η πραγματική προοπτική της εξάπλωσης των ένοπλων συγκρούσεων, όχι μόνο για τις γειτονικές περιοχές της Ουκρανίας, αλλά και στην συνοριακή περιοχή της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Είναι σε βάρος της χώρας μας και ο πόλεμος οδεύει, σε καταστροφικό και αδελφοκτόνο, απειλεί τα θεμέλια της ρωσικής κρατικής υπόστασης.
Η κατάσταση απαιτεί άμεση απάντηση από τον Ρώσο πρόεδρο και την κυβέρνηση.
Η Κεντρική Επιτροπή του Κομμουνιστικού Κόμματος ζητεί την άμεση σύγκληση του Συμβουλίου Ασφαλείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας.
Θα πρέπει να αναπτυχθεί αμέσως μία σειρά μέτρων για να σταματήσει η εξάπλωση της σύγκρουσης και την εξομάλυνση της κατάστασης στην Ουκρανία. Υπό αυτές τις συνθήκες, η Κεντρική Επιτροπή του Κομμουνιστικού Κόμματος θεωρεί ότι είναι απαραίτητα:
- Να αναγνωριστούν επισήμως  το Ντόνετσκ και Λαϊκή Δημοκρατία του Lugansk .
- Η παροχή επί του εδάφους αυτών των δημοκρατιών μιας ζώνης απαγόρευσης πτήσεων για να σταματήσει η καταστροφή του άμαχου πληθυσμού.
- Η οργάνωση ενός ανθρωπιστικού διαδρόμου για την παροχή στους κατοίκους του Ντόνετσκ και Lugansk ειδών πρώτης ανάγκης και διακομιδή των ανθρώπων θυμάτων.
- Η λήψη μέτρων υπέρ των προσφύγων από την Ουκρανία.
- Η υποστήριξη των Ρώσων εθελοντών οι οποίοι έχουν εκφράσει την επιθυμία να βοηθήσουν τους ανθρώπους της Ουκρανίας στον αγώνα ενάντια στη φασιστική χούντα Poroshenko-Bandera.
- Σε περίπτωση περαιτέρω επέκτασης βάρβαρων μέτρων εις βάρος των πολιτών των δημοκρατιών Lugansk και Ντόνετσκ, απαιτούμε από τον Πρόεδρο της Ρωσικής Ομοσπονδίας την εφαρμογή του δικαιώματος που του δόθηκε από το Συμβούλιο Ασφαλείας της Ομοσπονδίας να χρησιμοποιήσει στρατιωτική δύναμη για να προστατεύσει τη ζωή και την ελευθερία του άμαχου πληθυσμού.
Η αδράνεια γίνεται θανατηφόρα!

Gennady Zyuganov.

Πρόεδρος της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος

Φρικτές φωτογραφίες είναι ανεβασμένες στο site του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ρωσικής Ομοσπονδίας (ΚΚΡΟ)

==Τώρα: Διαμαρτυρίες στο στρατόπεδο Chernigov
==
Προσεχώς (Επόμενη ανάρτηση): Γερμανοί αλεξιπτωτιστές έτοιμοι να ενταχθούν υπέρ του αγώνα του λαού της περιοχής Donbass.

Η φασιστομαϊμού, ο Ομπάμα και ο Αλέξης ή ο κακός, ο καλός και ο άσχημος

Η φασιστομαϊμού, ο Ομπάμα και ο Αλέξης ή στην άγρια Δύση ο κακός, ο καλός και ο άσχημος
Παρακάτω διακρίνεται η Μέρκελ με δεξιά της τον «πρωθυπουργό» της Ουκρανίας, νεοναζί Αρσένιυ Γιάτσενιουκ, γνωστό και ως φασιστομαϊμού. Αριστερά της (όπως βλέπουμε) βρίσκεται o πρώην μποξέρ, πρόεδρος του κόμματος UDAR ο οποίος πρωτοστάτησε στην προκάτ εξέγερση του Μαϊντάν, συνεργάτης της Τιμοσένκο (αυτή με το τσουρέκι στο κεφάλι) που απελευθερώθηκε από τους φασίστες από τη φυλακή, αγνοώντας τη καταδίκη της για οικονομικά εγκλήματα.

Με αυτή τη Μέρκελ, ο ΣΥΡΙΖΑ θα διαπραγματευτεί το χρέος  στο πλαίσιο της «Ευρώπης» των «λαών».

Πάγια θέση του ΚΚΕ είναι η διαγραφή του χρέους, έξω από τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις ΕΕ-ΝΑΤΟ. Σε κάθε περίπτωση δε διαπραγματευόμαστε μ' αυτούς που δίνουν το χέρι στους φασίστες.

Ο «δημοκράτης» Ομπάμα

Η «αριστερή» Αυγή του Καρτερού

ΕΣΣΔ. Στα μούτρα των φασιστικών παρασίτων

Με την 70ή επέτειο από την άρση της πολιορκίας του Λένινγκραντ από τον Κόκκινο Στρατό και πάλι σήμερα οι φασίστες προσπαθούν να υποτάξουν την Ουκρανία και τους Σοβιετικούς ανθρώπους που πολέμησαν τον φασισμό.
Ο Ιερός Πόλεμος.



Священная война (Sviashchennaia vojna) mp3

Ο Ιερός Πόλεμος

Σήκω χώρα απέραντη, σήκω για ηρωϊκό πόλεμο!
καταραμένο πόλεμο, κατά των φασιστών

Ρεφραίν:

«Ατελείωτη μανία βράζει σαν κύμα
προχωρά ο πόλεμος ο λαϊκός, ο πόλεμος ο ιερός»

Διώξτε τους καταπιεστές ιδεών, τους τύραννους
τους ληστές, τους βασανιστές ανθρώπων!

Ρεφραίν

Σαν δυο πόλοι αντίθετοι, είμαστε σε όλα εχθρικοί
για το φως και την ειρήνη αγωνιζόμαστε
αυτοί - για την αυτοκρατορία του σκότους

Μαύρα φτερά δεν θα πετούν πάνω από τη μητέρα χώρα
οι εχθροί δεν θα ποδοπατούν τις απέραντες εκτάσεις!

Ας πάμε με όλη τη δύναμη, την καρδιά, την ψυχή
και τον οίκτο για τη γη μας, για τη Μεγάλη Ένωσή μας!

Σήκω χώρα απέραντη, σήκω για ηρωϊκό πόλεμο!
καταραμένο πόλεμο, κατά των φασιστών

Στίχοι: Λέμπεντεφ – Κουματς, 1941

Σοστακόβιτς εναντίον Βάγκνερ

«Leningrad Symphony»

Η μουσική ως όπλο

============

Πριν από 70 χρόνια, 9 Αυγούστου του 1942, 

κατά την πολιορκία του Λένινγκραντ πραγματοποιήθηκε η Έβδομη Συμφωνία 

σε Ντο μείζονα του Dmitri Shostakovich, αργότερα έλαβε το όνομα «Λένινγκραντ».

«Η Έβδομη Συμφωνία έχει γίνει πιο δημοφιλές έργο μου ... όμως με λυπεί το γεγονός ότι οι άνθρωποι δεν την κατανοούν πάντα...

και έγινε για σας 
- Η έβδομη και την όγδοη Συμφωνικές, 
δεν ήθελα να παραμείνουν κομβικό σημείο γύρω από τα έργα μου.

Αυτά και τόσα πολλά έχουν γραφτεί. 

Και όμως φαίνεται ότι είναι 
... το πιο ένδοξο κομμάτι της ζωής μου, 

όμως, η φήμη τελικά έπρεπε να έχει θεαματικά αποτελέσματα. 

Έπρεπε να ήταν αναμενόμενο από την αρχή ότι, θα είναι έτσι.»

Dmitri Shostakovich.

Σοκαρισμένος από την μουσική του Σοστακόβιτς, ο Αλεξέι Τολστόι έγραψε για αυτό το έργο:
«... Η έβδομη συμφωνία είναι αφιερωμένη στον εορτασμό του ανθρώπου. <...>
Η έβδομη Συμφωνία προέκυψε από τη συνείδηση ​​του ρωσικού λαού, 
από την αποδοχή χωρίς δισταγμό της μάχης μέχρι θανάτου με τις σκοτεινές δυνάμεις. 
Γράφτηκε στο Λένινγκραντ, έχει εξελιχθεί σε κάτι μεγάλο στον κόσμο της τέχνης, 
κατανοητό σε όλα τα γεωγραφικά πλάτη και τους μεσημβρινούς, 
επειδή λέει την αλήθεια για τον άνθρωπο την ώρα των άνευ προηγουμένου καταστροφών 
και δοκιμασιών. 
Η συμφωνία είναι διαφανής με την τεράστια πολυπλοκότητα της, 
είναι σκληρή και αρρενωπά λυρική, στέλνει μηνύματα στο μέλλον, 
στο εξωτερικό, για την νίκη του ανθρώπου πάνω θηρίο. <...>»

Η ΝΔ ΔΕΝ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΕ ΤΗΝ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΓΙΑ ΤΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΣΤΟ ΠΕΡΑΜΑ;

Την επίθεση των Νεοναζί σε μέλη του ΚΚΕ, σήμερα, την καταδίκασαν όλα τα κόμματα. Η ΝΔ δεν την καταδίκασε!

Η ΝΔ αποδεικνύεται στενός συγγενής με την Χρυσή Αυγή. 
Η ακροδεξιά του Μιχαλολιάκου, και η «κυβερνητική» ακροδεξιά του Σαμαρά, υπηρετούν το ίδιο αφεντικό, το μεγάλο κεφάλαιο. (εφοπλιστικό-βιομηχανικό-τραπεζικό).

ΟΤΑΝ Ο ΑΣΤΙΚΟΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΣΜΟΣ ΔΙΝΕΙ ΤΟ ΧΕΡΙ ΣΤΟ ΝΑΖΙΣΜΟ - ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ

Αναγκάζομαι να επανέλθω, αν και δεν είναι στις προθέσεις μου να μονοπωλήσω την αντιπαράθεση με τρεις, τελικά, επιτιθεμένους ενάντια στο ΚΚΕ , όχι ενάντια στην πολιτική του άλλα στην ιστορία του , από το 1918 ακόμη.
Η αντιπαράθεση αυτή δεν γίνεται τόσο για να πείσω τους αρθρογράφους,( για την ιστορία Τουλγερίδη, Ξανθόπουλο και Ζαρκανέλα) ,αυτοί έχουν κάνει τις επιλογές τους, ο καθένας για τους δικούς του λόγους, όσο  τους αναγνώστες που δεν γνωρίζουν τα ιστορικά γεγονότα.
Άλλωστε πώς να πείσεις κάποιον που γραφεί τόσα ψευδή, ατεκμηρίωτα και ασυνάρτητα  γεγονότα, όταν  αφήνει το ένα και πιάνει το άλλο γεγονός , όταν τα ξεκόβει από το γενικότερο ιστορικό και κοινωνικό πλαίσιο, όταν απουσιάζει η ταξική προσέγγιση .
Πώς να πείσεις κάποιον που χρησιμοποιεί κατασκευασμένες  πηγές από ναζιστικές και αναρχικές  ιστοσελίδες  (απόδειξη του αδιεξόδου που βρίσκεται).
Και  πώς να πείσεις κάποιον, όταν προσωποποιεί την αντιπαράθεση και στοχοποιεί  τον πολιτικό αντίπαλο με ευτελή και ασφαλίτικα ερωτήματα του τύπου:
«θα ήθελες να ζεις  για ένα δευτερόλεπτο της ώρας στην Κούβα η την Βόρεια Κορέα;» η «Τις εθνοπροδοτικές αποφάσεις του ΚΚΕ για παραχώρηση της Μακεδονίας άλλοτε στους Βούλγαρους φασίστες και άλλοτε στους Σέρβους του Τίτο σήμερα θα τις συνυπέγραφες;». Και αφού  βαυκαλίζεται  ότι στρίμωξε τον αντίπαλο του καταλήγει ενδιαφερόμενος τάχα για την κομματική του ύπαρξη και την προσωπική του αξιοπρέπεια.
«Προσοχή στην απάντηση, διότι ελλοχεύει διαγραφή από το κόμμα ή προσωπική απαξίωση».
Και καταλήγουν  ότι είναι «φιλτάτη η αλήθεια» ο ένας και «χάριν της ιστορικής αλήθειας» μας ενημερώνει ο άλλος.
Ξεκινώντας αυτήν την απάντηση  έχω συναίσθηση των δυσκολιών που αντιμετωπίζω να γίνω κατανοητός από αναγνώστες που έχουν «εκπαιδευτεί» να διαβάζουν διαφορετικά τα πράγματα. Έννοιες όπως Έθνος , πατρίδα κ.α. έχουν διαμορφωθεί μέσα στα πλαίσια ενός καπιταλιστικού καθεστώτος στο οποίο κυρίαρχη είναι η ιδεολογία  της κυρίαρχης οικονομικά τάξης. Δεκαετίες εκπαιδευτικής, ιδεολογικής και μεταφυσικής χειραγώγησης  έκαναν τη δουλειά τους. Έπειτα, πολλές φορές, κρίνεις γεγονότα του παρελθόντος με τα μέτρα και τη διαμορφωμένη κατάσταση του παρόντος. Μια άλλη δυσκολία είναι να προσπαθείς να δώσεις συνολική τεκμηριωμένη απάντηση σε αποσπασματικές θέσεις που στηρίζονται πολλές φορές σε κατασκευασμένα στοιχεία.  Αυτά τα κενά θα προσπαθήσω να τα καλύψω με την τεκμηρίωση, την επιχειρηματολογία και την ταξική οπτική.
Ας δούμε λοιπόν σημείο προς σημείο όσα ισχυρίζονται οι «εραστές της αλήθειας».

Ψήφισμα που αφορά την καταδίκη, την καταπολέμηση καθώς και την εξύμνηση του ναζισμού ενέκρινε ο ΟΗΕ

Η Μόσχα που είχε την πρωτοβουλία είναι δυσαρεστημένη με μια σειρά από χώρες που δεν υποστήριξαν το ψήφισμα ενάντια στην εξύμνηση του ναζισμού.
Το Υπουργείο Εξωτερικών δήλωσε ότι η Μόσχα εκφράζει τη λύπη της ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ουκρανία αρνήθηκαν να υποστηρίξουν ένα ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ που μάχεται τη σύγχρονη μάστιγα του ναζισμού και άλλων ρατσιστικών κινημάτων.
"Είμαστε μπερδεμένοι και αναστατωμένοι με το ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και ο Καναδάς ήταν κατά, καθώς και τα κράτη της ΕΕ που απείχαν, κατά την ψηφοφορία για το σχέδιο ψηφίσματος, το οποίο κέρδισε την έγκριση της πλειοψηφίας των χωρών μελών των Ηνωμένων Εθνών," ανέφερε το Ρωσικό υπουργείο Εξ. στην ιστοσελίδα του.

Εξίσου ενοχλητικό για τη Μόσχα είναι το γεγονός ότι η Ουκρανία, που έφερε το κύριο βάρος για την αντίσταση κατά του Ανατολικού blitzkrieg (του σχεδίου του Χίτλερ) κατά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, δεν επέλεξε να υποστηρίξει το ψήφισμα. 

Η ταξική φύση του ναζιστικού κόμματος

του Θανάση Παπαρήγα

ΣΥΝΤΟΜΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ «ΝΥΧΤΑΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΜΑΧΑΙΡΙΩΝ»

Στις 30 Ιούνη 1934, ένα σοβαρό γεγονός συγκλόνισε τη νεοπαγή ακόμη χιτλερική Γερμανία: ο Ernst Röhm, επιστήθιος φίλος του Αδόλφου Χίτλερ, συναγωνιστής του από την πρώτη στιγμή, ιδρυτής και αρχηγός των SA καθαιρέθηκε από τη θέση του και αντικαταστάθηκε μαζί με πολλούς συνεργάτες του. Στην πραγματικότητα, και αυτό δεν άργησε να γίνει γνωστό, ο Röhm και πολλοί άλλοι συνεργάτες του εκτελέστηκαν.

Πού οφειλόταν αυτό το αιματηρό ξεκαθάρισμα λογαριασμών; Τι έκρυβε μέσα του και πίσω του;

Ας δούμε πρώτα το ιστορικό των γεγονότων. Όπως ξέρουμε, η κυβέρνηση με καγκελάριο τον Α. Χίτλερ ορκίζεται στις 30 Γενάρη 1933. Το NSDAP είναι πια κυβέρνηση. Αρχίζει μια 12ετία χιτλερικής δικτατορίας που σήμερα ξέρουμε ότι τελείωσε μέσα στα ερείπια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Ωστόσο, αυτό δεν είναι το πρώτο πρόβλημα που αντιμετω­πίζει. Οι αντίπαλοι της τσακίζονται γρήγορα, το κοινοβουλευτικό καθεστώς διαλύεται ουσιαστικά χωρίς αντίσταση, τίθενται εκτός νόμου όλες οι οργανώσεις της εργατικής τάξης· και όμως η κυβέρνηση αυτή αντιμετωπίζει ένα σοβαρό και πιθανό­τατα απροσδόκητο πρόβλημα: τα SA.

Ας δούμε πρώτα τι είναι τα SA. Όπως δείχνει και το όνομα τους (Sturmabteilungen – Ομάδες Εφόδου) είναι μια οργάνω­ση παραστρατιωτικού χαρακτήρα. Ιδρύθηκαν στις 3 Αυγού­στου 1921 στο Μόναχο, την πόλη – λίκνο του Εθνικοσοσιαλισμού[1]. Στην αρχή παρουσιάστηκαν σαν αθλητικοί όμιλοι, γρή­γορα, όμως, εγκατέλειψαν τα προσχήματα και άρχισαν να εμφανίζονται ανοιχτά σαν οργανωμένες ένοπλες ομάδες, με φαιόχρωμη στολή, με βαθμούς κλπ.

Με την άνοδο του NSDAP στην εξουσία, αλλάζει, προς το ευρύτερο, φυσικά, και ο ρόλος των SA. Από απλός βοηθητικός σχηματισμός ενός κόμματος γίνονται βοηθητικός σχηματι­σμός του βασικού, στην αρχή, μοναδικού, σε συνέχεια, κόμμα­τος της κυβέρνησης. Παίρνουν και κρατικές αρμοδιότητες. Στις 22 Φλεβάρη 1933, με διάταγμα του υπουργού Εσωτερικών της Πρωσίας Hermann Göring τα SA μαζί με άλλες οργανώ­σεις παίρνουν αστυνομικά καθήκοντα. Οπλίσθηκαν, μάλιστα, και με ελαφρά όπλα πεζικού. Περιττό, φυσικά, να πούμε ότι όλα αυτά συνοδεύτηκαν από ένα εκτεταμένο λουτρό αίματος.