Η Мария Филипповна Лиманская, στρατιωτίνα του Κόκκινου Στρατού. Έγινε γνωστή ως η Ρωσίδα που ρύθμιζε την κυκλοφορία στην Πύλη του Βρανδεμβούργου το 1945 μετά τη Μάχη του Βερολίνου. Σύντομα έγινε σύμβολο της νίκης επί της Ναζιστικής Γερμανίας.
Στο Saratov, σε ηλικία 100 ετών, πέθανε η Maria Limanskaya, η οποία κέρδισε παγκόσμια φήμη μετά τη φωτογράφιση του Yevgeny Khaldei. Σε μια από τις πιο διάσημες φωτογραφίες από το 1945, η Maria Limanskaya εργάζεται ως ελεγκτής κυκλοφορίας στην Πύλη του Βρανδεμβούργου στο Βερολίνο. Ένα από τα σύμβολα της νέας εποχής για τη Γερμανία.
Αλλά φυσικά, η Maria Limanskaya δεν είχε μόνο αυτή τη φωτογραφία πίσω της. Έφτασε στο μέτωπο σε ηλικία 18 ετών και ήρθε πολύ μακριά με τον προελαύνοντα Κόκκινο Στρατό. Το 1944 συμμετείχε στην απελευθέρωση της Κριμαίας.
...Και μετά απ' όλα αυτά ο Γκαγκάριν δεν ήταν ένας απλός άντρας, ήταν ένας σοβιετικός.
Η ίδια η COBOK (η σέσουλα) μια υποτιμητική ονομασία για την Σοβιετική Ένωση ήταν αυτή που οι άλλοι περιφρονούσαν ανέδειξε το σύμβολό της, που καθώς τον θυμούνται κάποιοι ξινίζουν τα μούτρα τους, χωρίς ωστόσο να ξεχνούν να ιδιοποιούνται τις επιτυχίες του στις γιορτές, αλλάζοντας κατά τη βολή τους την ιδεολογία και σβήνοντας από το κράνος του το όνομα της χώρας του πρώτου κοσμοναύτη και προσφέροντας καινούργιες ιδεολογικές εξηγήσεις στην εικόνα του, "καθαρισμένη" από ό,τι έβαλε τον Γκαγκάριν στον πύραυλο που τον έφερε στην τροχιά της αθανασίας.
Αν μιλήσουμε για την πτήση του Γκαγκάριν από το σημερινό οπτικό πεδίο, είναι εύκολο να καταλάβουμε γιατί αυτός ήταν ένα σύμβολο της εποχής του στο οποίο μεγάλοι στόχοι και επιτυχίες δεν συζητήθηκαν απλά αλλά οργανώθηκαν και επιτεύχθηκαν. Όταν όλα έμοιαζαν πιθανά. Η ασυνέπεια με αυτό το επίπεδο στόχων δημιουργεί το γνωστό πεζό: "Συγχώρησέ μας Γιούρι, χάσαμε τα πάντα... Γιούρι, θα γίνουμε καλύτεροι" με μία έκκληση στον κοσμοναύτη χρόνια μετά το χαμό του. Έμμεσα, οι άνθρωποι θέλουν να αντιστοιχούν το σύμβολο που Γκαγκάριν ήταν και παραμένει, πίσω από το οποίο βρίσκεται όλο το φάσμα των επιστημονικών, τεχνολογικών, βιομηχανικών και κοινωνικο-πολιτιστικών επιτευγμάτων, χωρίς τα οποία ο Γιούρι Γκαγκάριν σίγουρα δεν θα πετούσε πουθενά. Αυτός ήταν η αιχμή του δόρατος της Σοβιετικής ένωσης. Όταν το κράτος, αφού πέρασε πρωτοφανείς δοκιμές και δυσκολίες, ήταν το πρώτο που έστειλε έναν άνθρωπο στο διάστημα. Και στη σύγχρονη πραγματικότητα οι άνθρωποι περιμένουν ότι οι διαστημικές κατακτήσεις δε θα είναι μόνο ένα ένδοξο παρελθόν, αλλά το παρόν και το μέλλον το οποίο η Roscosmos υπόσχεται στο μέγιστο των δυνατοτήτων του ανακοινώνοντας πτήσεις προς Σελήνη, Άρη, Αφροδίτη... Για πολλούς, οι διαστημικές πτήσεις και η εξερεύνηση του ηλιακού συστήματος υπήρξε και παραμένει σύμβολο του γεγονότος ότι η Ρωσία είναι κάτι περισσότερο από μια ομάδα εξατομικευμένων καταναλωτών. Η απόκλιση μεταξύ προσδοκιών και πραγματικότητας προκαλεί εκκλήσεις από τον Γκαγκάριν σαν ένα είδος ηθικής επιταγής. Έτσι εν τέλει, έγινε δυνατόν να πούμε "Γιούρι, μεταρρυθμιστήκαμε" και δεν ντροπιάστηκε τόσο οδυνηρά για το αποτυχημένο μέλλον, για το οποίο εργάστηκε και πέθανε ο Γιούρι, για το μέλλον που έγινε τζίν, τσίχλες και Pizza Hut. Επομένως, ο καλύτερος τρόπος για να τιμήσουμε τη μνήμη του Γκαγκάριν δεν είναι να επικεντρωθούμε στους επαίνους για τα επιτεύγματα του παρελθόντος αλλά στα πρακτικά κοσμικά επιτεύγματα στο παρόν και στο μέλλον. Χρόνια Πολλά Σύντροφοι, χαρούμενη μέρα του κοσμοναύτη
Είναι απλώς υπέροχο. Η Tihanovskaya και ο Bernard Henri Levy. Η φωτογραφία τραβήχτηκε στο στούντιο http://www.eesc.lt/ (σημειώστε τη λίστα των χορηγών και συνεργατών - NED, USAID, NATO και άλλοι). Ένας από αυτούς που εμπλέκεται στην καταστροφή της Λιβύης και το πραξικόπημα στην Ουκρανία και... «μια απλή νοικοκυρά - ηγέτης του έθνους».
Το 1999, ο Λέβι υποστήριξε ενεργά τον Απελευθερωτικό Στρατό του Κοσσυφοπεδίου, καλώντας το ΝΑΤΟ να βομβαρδίσει τη Γιουγκοσλαβία και κάπως αργότερα πρότεινε να αναγνωριστεί ο Μασκάντοφ, "ο Πρόεδρος της Τσετσενικής Δημοκρατίας της Ιχκερίας". Το 2013, ο Μπερνάρντ Λέβι στράφηκε τη διεθνή κοινότητα εναντίον της κυβέρνησης στη Συρία, και μάλιστα κυκλοφόρησε ένα δυνατό άρθρο με τον τίτλο «Σώστε το Χαλέπι», στο οποίο κάλεσε για δράση όπως στη Λιβύη, αλλά ενάντια στο «αιματηρό καθεστώς του Μπασάρ αλ Άσαντ». Παρεμπιπτόντως, ο Γάλλος φιλελεύθερος είχε ισχυρή επιρροή σε γεγονότα κατά τη διάρκεια της «Αραβικής Άνοιξης» - το 2011 συμμετείχε σε διαπραγματεύσεις με τους αντάρτες, και ένα χρόνο αργότερα έφερε εκπροσώπους της Λιβυκής αντιπολίτευσης στο Παλάτι του Elysee και, με την υποστήριξη του Σαρκοζί, βοήθησε στην επίτευξη διεθνούς αναγνώρισης του Εθνικού Μεταβατικού Συμβουλίου Λιβύη.
Λιβύη.
Στη σκηνή του εγκλήματός τους.
Ουκρανία.
«Η Ουκρανία είναι μια ευκαιρία για αναγέννηση για τη σημερινή άψυχη Ευρώπη.
Αυτό που συμβαίνει εδώ στην Ουκρανία είναι υψίστης σημασίας για την Ευρώπη, για τη Γαλλία και για ολόκληρο τον κόσμο. Επειδή η καρδιά της Ευρώπης χτυπά στο Κίεβο, γιατί σήμερα οι καλύτεροι Ευρωπαίοι είναι Ουκρανοί, επειδή το ευρωπαϊκό πνεύμα ζει στην Ουκρανία.
Η Ουκρανία είναι η καρδιά της Ευρώπης. Εάν η Ουκρανία αναγκαστεί να επιστρέψει στο σοβιετικό κλουβί, η Ευρώπη δεν θα υπάρχει. Θα τελειώσει πνευματικά.»
Στη Βαρσοβία, στις 11 Αυγούστου, υπό την αιγίδα του Προέδρου της Πολωνίας, Άντρζεϊ Ντούντα, έλαβε χώρα ο επίσημος εορτασμός της 75ης επετείου από τη δημιουργία της Ταξιαρχίας της Ετνιετοκραζίας, ενός σχηματισμού που συνεργάστηκε με τους Ναζί και συμμετείχε στις δολοφονίες των Εβραίων. Η Πολωνία ακολουθεί την ίδια πορεία με την Ουκρανία και τις χώρες της Βαλτικής, όπου οι συνεργάτες των ναζί και οι τοπικοί άνδρες των SS γίνονται σταδιακά οι κύριοι εθνικοί ήρωες.
Η εκδήλωση με την ευκαιρία της 75ης επετείου από τη δημιουργία της Ταξιαρχίας της Οκβιετορτζσκι καλύφθηκε ευρέως από φιλοκυβερνητικά και κρατικά μέσα μαζικής ενημέρωσης και συγκέντρωσε αντιπροσωπευτική σύνθεση των συμμετεχόντων, όπως η αντιπρόεδρος του κοινοβουλίου Malgozhata Gosevskaya, ο επικεφαλής του Ινστιτούτου Εθνικής Μνήμης Yaroslav Sharek, οι βουλευτές του κοινοβουλίου Andrzej Melyak και Robert Vinnitsky. Ο Πρόεδρος Άντρζεϊ Ντούντα δεν ήταν παρών στις εορταστικές εκδηλώσεις, αλλά έδωσε τιμητική υπόσχεση πάνω τους. Σύμφωνα με την τρέχουσα επίσημη ιστορική αφήγηση που διανέμεται από το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης, η ταξιαρχία Σβιιέτορτζιζικα αγωνίστηκε για την ελευθερία της πατρίδας και πολέμησε εξίσου με τους Ναζί, τους κομμουνιστές. Εντούτοις, όλοι στη χώρα δεν συμμερίζονται αυτή την άποψη, πιστεύοντας ότι αυτή η σχηματοποίηση έχει κηλιδωθεί από τη συνεργασία με τους Ναζί και έλαβε μέρος στις δολοφονίες των Εβραίων. Ο εορτασμός των συνεργατών των ναζί και ιδιαίτερα η τιμητική υπόσχεση του Προέδρου Άντρζεϊ Ντούντα, ήταν αναμφίβολα παράταιρη στην Πολωνία και προκάλεσε την οργή μέρους της πολωνικής κοινωνίας. Έτσι, ο ραβίνος της Πολωνίας Michael Schudrich αρνήθηκε να παραστεί στην τελετή, όσον αφορά την πρόσκληση όχι μόνο ως προσωπική προσβολή, αλλά και ως βεβήλωση «της μνήμης όλων των Πολωνών πολιτών που πέθαναν στον αγώνα κατά της Γερμανίας».
Γιορτάζοντας την 75η επέτειο από το σχηματισμό της Ταξιαρχίας Σβιτιόκτζησκι / Φωτογραφία: static.prsa.pl
Οι απόγονοι των αξιωματικών του στρατού της Κραϊόβα απευθύνθηκαν στον Άντρζεϊ Ντούντα, στον οποίο η επιστολή τους υπενθύμισε τα γεγονότα της συνεργασίας της μονάδας με τους Γερμανούς κατακτητές και εξέφρασε την αγανάκτησή τους για την υποστήριξη των εορτασμών του Πολωνού προέδρου.
Το ποσοστό των Ρώσων πολιτών που έχουν θετική στάση έναντι του Ιωσήφ Στάλιν για πρώτη φορά ξεπέρασε το 50%. Το Interfax γράφει γι’ αυτό σε σχέση με τα στοιχεία της δημοσκόπησης του Levada Centre. Όπως αποκαλύφθηκε, το 51% των ερωτηθέντων αναφέρεται θετικά στον Στάλιν, που είναι το μέγιστο ποσοστό των τελευταίων 20 ετών. Την ίδια στιγμή, στο 41% το πρόσωπο του Στάλιν εμπνέει σεβασμό, στο 4% έχει αίσθημα θαυμασμού και το 6% έχει συμπάθεια. Αδιαφορία για το σχήμα του ηγέτη εξέφρασε το 26% των ερωτηθέντων. Όπως σημειώνεται, το 19% των Ρώσων εξέφρασε γνώμη σχετικά με τον αρνητικό ρόλο του Στάλιν στην ιστορία της χώρας. Η έρευνα διεξήχθη στις 21-27 Μαρτίου μεταξύ 1638 ερωτηθέντων ηλικίας 18 ετών και άνω σε 137 οικισμούς 50 ρωσικών περιφερειών.
Άλλη έρευνα έδειξε αύξηση του αριθμού των Ρώσων που εκφράζουν τη λύπη τους για την κατάρρευση της ΕΣΣΔ Σύμφωνα με την έρευνα, το 66% των Ρώσων εκφράζουν τη λύπη τους για την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, ποσοστό που είναι μέγιστο δέκα ετών. Αυτό αναφέρεται από την εφημερίδα "Vedomosti" με αναφορά σε έρευνα που πραγματοποιήθηκε από το "Levada Center". Νοσταλγία για την ΕΣΣΔ δήλωσε το 58% των ερωτηθέντων. Ταυτόχρονα, κατά τη διάρκεια των δέκα ετών, ο δείκτης έφτασε πάνω από το 61%. Οι περισσότεροι από αυτούς που εξέφρασαν τη λύπη τους για την κατάρρευση της ΕΣΣΔ είναι άτομα ηλικίας άνω των 55 ετών. Σημειώνεται ότι τα τελευταία δύο χρόνια, τα συναισθήματα αυτά αυξάνονται μεταξύ των νέων ηλικίας 18-24 ετών.
Η μόνη γλώσσα που κατανοεί η Ουάσινγκτον είναι η σκληρή. Οι ΗΠΑ εκφοβίζουν και χλευάζουν άλλα έθνη και λαούς ατιμωρητί, επειδή οι περισσότερες κυβερνήσεις αποτυγχάνουν να αμφισβητήσουν τον ιμπεριαλισμό της. Η ανοχή είναι αυτοκαταστροφική. Η αντίσταση στις εχθρικές αμερικανικές ενέργειες είναι η μόνη αποτελεσματική απάντηση. Η διπλωματία με την Ουάσιγκτον δεν καταφέρνει τίποτα. Οι ΗΠΑ δεν διαπραγματεύονται, απαιτούν. Δεν τηρούν επανειλημμένα τις συμφωνίες με συνέπεια και παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο, τις συνθήκες, τις συμβάσεις και τις διμερείς συμφωνίες. Τα ιμπεριαλιστικά καθεστώτα λειτουργούν με τους δικούς τους κανόνες. Οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν τη Ρωσία, την Κίνα και όλες τις άλλες κυρίαρχες ανεξάρτητες χώρες ως εχθρούς ή αντιπάλους, όχι σαν εταίρους. Απορρίπτουν την αμοιβαία συνεργασία με άλλα έθνη, επιδιώκοντας την κυριαρχία πάνω στη Γη, στους πόρους και στους πληθυσμούς της.
Ποτέ μην ξεχνάς, ποτέ. Και μην αφήσεις τα παιδιά μας να ξεχάσουν. Ποτέ. Εκτιμούμε τον κόσμο που ζούμε... Ειρήνη.
Στις 22 Ιουνίου του 1941, στις 4 π.μ. χωρίς κήρυξη πολέμου, η φασιστική Γερμανία και οι σύμμαχοί της επιτέθηκαν στη Σοβιετική Ένωση.
Η αρχή του μεγάλου πατριωτικού πολέμου δεν ήταν μόνο για την Κυριακή, που ήταν η γιορτή της Εκκλησίας όλων των Αγίων, στη χώρα των Ρώσων. Ο στόχος ήταν οι σοσιαλιστικές κατακτήσεις. Ο στόχος ήταν ο κομμουνισμός.
Αυτό που μας δείχνει το τέλος του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου είναι ότι ο φασισμός δημιουργήθηκε από τον ιμπεριαλισμό των ευρωπαϊκών χωρών και τον Αμερικανικό κορπορατισμό - εμποροκρατισμό. Ότι αυτός καπιταλισμός - ο ιμπεριαλισμός δημιουργεί για άλλη μια φορά την Λερναία Ύδρα του φασισμού.
Η εικόνα μπορεί να περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα... Ο ηρωισμός των λαών της Σοβιετικής Ένωσης, των εργατών της, όλων των πολεμιστών, είτε είναι γυναίκες, άνδρες, γέροι ή παιδιά, που αγωνίστηκαν για την ύπαρξη του Σοβιετικού Κοινωνικού Συστήματος, κατέστησαν δυνατή τη Νίκη.
Όλοι οι σοβιετικοί άνθρωποι απάντησαν με ηρωικό αγώνα, στα μέτωπα και στα μετόπισθεν. Τα συνθήματα θα παραμείνουν στη μνήμη όλων των εργαζομένων του κόσμου. Όλα για το μέτωπο! Όλα για τη Νίκη!
Στην περιοχή Ulyanovsk, οι τοπικές αρχές ανακοίνωσαν ότι, προς τιμήν των γενεθλίων του Λένιν, αποκαταστάθηκε η πρακτική της έκδοσης του Βραβείου Λένιν για εργασιακά και δημιουργικά επιτεύγματα. Εμπνευστής ήταν ο τοπικός κυβερνήτης Morozov. Σύμφωνα με τον ίδιο, η πρακτική της έκδοσης τέτοιων βραβείων είναι μια θετική εμπειρία του σοβιετικού παρελθόντος, η οποία πρέπει να εφαρμοστεί και στο παρόν.
Μετάλλιο του Διεθνούς Βραβείου
Λένιν «Για την Ενίσχυση
της Ειρήνης μεταξύ των Εθνών»
Το βραβείο προβλέπεται να δοθεί στους πιο αξιόλογους εργαζόμενους του πενταετούς πλάνου. Το μέγεθός του είναι 1.000.000 ρούβλια. Φυσικά, η κλίμακα δεν είναι στο ίδιο πνεύμα, και η χώρα τώρα καπιταλιστική, αλλά όλες αυτές οι προσπάθειες να επιστρέψει στη θετική πρακτική της σοβιετικής εποχής, έχουν την σημασία τους, έστω και συμβολική.
(Μπολσεβίκων) Ρώσων εργαζόμενων, πραγματοποίησαν διαμαρτυρία ενάντια στο Μουσείο Γκούλαγκ στη Μόσχα. Οι διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν έξω από το μουσείο-καρικατούρα με μια εντυπωσιακή φιγούρα του μισθοφόρου Σολζενίτσιν, γνωστού αντι - σοβιετικού αντιφρονούντα βαλτού της Ευρωπαϊκής ολιγαρχίας και της μαφίας που ανέλαβε την εξουσία στη Ρωσία μετά το τέλος της ΕΣΣΔ.
Γιορτάστε την 99η επέτειο της Οκτωβριανής Επανάστασης! Ο «φάρος του 1917», 99 χρόνια πριν, συγκρότησε το παγκόσμιο προλεταριάτο για να ξεκινήσει μια νέα εποχή για την ανθρωπότητα. Σκορπίστε τις ιδέες μας για να κατακλύσουν τα σχολεία, τους τόπους δουλειάς, τα κοινωνικά δίκτυα. Για να γίνουν ο οδηγός της δράσης του κάθε εργαζόμενου και εργάτη.
Γερμανός Υπαξιωματικός οδηγεί τους Τατάρους της Κριμαίας, υπό τη δικαιοδοσία της Βέρμαχτ
Τον Νοέμβριο του 2004 στην Ουκρανία έγιναν προεδρικές εκλογές τις οποίες κέρδισε ο Βίκτορ Γιανουκόβιτς, του Κόμματος των Περιφερειών.
Τάταροι. Στην πλατεία Ανεξαρτησίας (Μειντάν)
Η αντιπολίτευση και οι δυτικοί ιμπεριαλιστές δεν συμφώνησαν με τα αποτελέσματα των εκλογών, με τη λαϊκή ετυμηγορία, προφασιζόμενοι παρατυπίες κυρίως στην ανατολική Ουκρανία.
Μια πλούσια φωτοσυλλογή από τους εορτασμούς της Ημέρας της Νίκης στο «Πάρκο Στάλιν» στη Λευκορωσία:
Εκκωφαντικές εκρήξεις! Στρατιώτες εισβάλουν στα υψώματα Σέελοβ, της Γερμανίας! Συναντιούνται με συμμάχους στον Έλβα! Καρφώνουν τη σημαία της νίκης επί του Ράιχσταγκ. Η ανακατασκευή του Βερολίνου γίνεται μόλις σε λίγα λεπτά. Εικονικές εκρήξεις!... ...Αλλά ο πόλεμος είναι πολύ χειρότερος, γιατί στις πραγματικές εκρήξεις σκοτώθηκε κάποιος σύντροφος, φίλος, συγγενής. Η σύνθεση αποτελείται από πραγματικά όπλα του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου, γερμανικών StuG και Σοβιετικών Τ-44. Για πρώτη φορά στην σύνθεση συμμετέχουν τα δοξασμένα αυτοκινούμενα πυροβόλα SU-100. Η αποκατάσταση του πάρκου ολοκληρώθηκε τις παραμονές της Ημέρας της Νίκης. Στην ανάδειξή του ασχολήθηκε μια περίφημη ομάδα επαγγελματιών, που έχουν ήδη γίνει γνωστοί σε πολλούς από την ταινία «Τ-34». Το «Πάρκο του Στάλιν» ήταν στρατιωτικό πεδίο εκπαίδευσης σε κακή κατάσταση που διαμορφώθηκε: δεν υπήρχαν κινητήρες ή κιβώτια ταχυτήτων. Πρόσφατα, ανακατασκευάστηκε το SU-100, του 1945, ακόμη και το νεότερο «Βασιλιάς Τίγρης», που έχει πάρει μια νέα ζωή. Χάρη στη φροντίδα των συντηρητών της ιστορικής αυθεντικότητας των αυτοκινούμενων οχημάτων.
.
Στις εορταστικές εκδηλώσεις για την απελευθέρωση της Βουλγαρίας από τον οθωμανικό ζυγό και τη Σίπκα, οι βουλγαρικές αρχές δεν κάλεσαν την Ρωσία, το Ρώσο πρόεδρο, αλλά κάλεσαν την Τουρκία και τον Rесер Таууір Еrdоğаn. (Υπενθυμίζουμε ότι το 2014 δεν είχε προσκληθεί κανένας εκπρόσωπος της Ρωσίας στις εκδηλώσεις των εορτασμών για την απελευθέρωση της Βουλγαρίας)
Ο λόγος για την απόφαση αυτή των βουλγαρικών αρχών είναι ότι σήμερα βρίσκονται πολύ πιο κοντά πολιτικά με την Τουρκία από ό, τι με τη Ρωσία!
Ένα από τα κύρια επιχειρήματα του ΒΣΚ (Βουλγάρικου Σοσιαλιστικού Κόμματος) είναι ότι στη Βουλγαρία έχει χυθεί περισσότερο τουρκικό αίμα από ότι ρωσικό! Στη Βουλγαρία περισσότεροι Τούρκοι στρατιώτες έχασαν τη ζωή τους από ότι Ρώσοι.
Σύμφωνα με τους μεταρρυθμιστές η απελευθέρωση της Βουλγαρίας είναι εξαιρετικά αμφιλεγόμενη για την βουλγαρική ιστορία. Σύμφωνα με αυτούς, μετά το 1878, στη Βουλγαρία έχουν συμβεί πολλές φορές χειρότερα από ό, τι πριν εισβάλει η Ρωσία στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Η γνώμη των μειονοτικών και των ιδρυτών του РР είναι μάλλον ότι η Οθωμανική Αυτοκρατορία ήταν η καλύτερη ένωση στην οποία η Βουλγαρία αποτέλεσε μέλος και οι Βούλγαροι δεν έχουν ζήσει ποτέ καλύτερα από ό, τι κατά τους χρόνους της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Το Пατριωτικό Μέτωπο δεν είχε να πει τίποτα σχετικά με την αμφιλεγόμενη απόφαση των διοργανωτών του εορτασμού της Σίπκα. Ο Lyutvi Mestan, πρώην πρόεδρος του μειονοτικού-φιλοτουρκικού κόμματος αντικαταστάθηκε στην προεδρία μετά την ανοιχτή υποστήριξη της κατάρριψης του Ρωσικού Su-24 από τουρκικά πυρά.
Ως αποτέλεσμα των αποφάσεων αυτών, κάποιοι Βούλγαροι στο Λονδίνο αποφάσισαν να γιορτάσουν την απελευθέρωση της Βουλγαρίας μπροστά από την ρωσική πρεσβεία, γιατί αισθάνθηκαν προδομένοι από τις βουλγαρικές αρχές.
Τώρα πρέπει να περιμένουμε και να δούμε αν ο Ερντογάν θα πάει στη Σίπκα και αν αποδοκιμαστεί στη γιορτή των Βουλγάρων.
Μην ξεχάσετε να ευχαριστήσετε τους Ρόσεν Пλεβνέλιεφ (πρόεδρος της Βουλγαρίας), Μπόικο Μπορίσοφ (πρωθυπουργός της Βουλγαρίας) και κάθε ψευτοσοσιαλιστή, μεταρρυθμιστή και ψευτοπατριώτη για την ιστορική αυτή «ανάγνωση».
=
=
==
_________________________________ *Σίπκα: Βουνοκορφή που συμβολίζει τον ηρωισμό και την αυτοθυσία των προσπαθειών για την απελευθέρωση της Βουλγαρίας από την οθωμανική κυριαρχία. Το 1934 κτίστηκε μνημείο για την ελευθερία στο δρόμο και πέτρινη σκάλα. Το μνημείο αποτελεί μέρος του Εθνικού Πάρκου-Μουσείου Σίπκα. Σίπκα ονομάζεται η κορυφή (υψομέτρου 1232 m), που βρίσκεται βόρεια της κύριας κορυφογραμμής και δυτικά του περάσματος Σίπκα. Κατά τη διάρκεια του ρωσο-τουρκικού πολέμου (1877-1878) στις αρχές Αυγούστου του 1877, Ο Νικολάι Στολέτοφ οργάνωσε την άμυνα του περάσματος Σίπκα και συνέταξε την ομάδα Σίπκα (που περιλάμβανε το 1ο, 2ο, 3ο, 4ο και 5ο Τάγμα των βουλγαρικών σωμάτων εθελοντών). Πραγματοποιήθηκαν αποφασιστικές μάχες στις 21-26 Αυγούστου 1877. Οι υπερασπιστές έδειξαν εξαιρετικό ηρωισμό και παρά την αριθμητική υπεροχή των επιθέσεων του εχθρού που απώθησαν.
Αυτόν τον τίτλο, έβαλε η Daily Mail, στην συνέντευξη της Σουζάνας, που γεννήθηκε στην Ουγγαρία και είναι παντρεμένη με τον προοδευτικό δημοσιογράφο Νέιλ Κλαρκ. Η Σουζάνα γράφει σε ένα βιβλίο της, τις εμπειρίες της στην Ουγγαρία, σε αντίθεση με την προπαγάνδα των μέσων ενημέρωσης που μας βομβαρδίζουν συνεχώς για να δαιμονοποιήσουν τη ζωή στις σοσιαλιστικές χώρες. Για το αντίθετο, η συγγραφέας αναφέρει ότι οι δυτικές χώρες θα πρέπει να διδαχθούν από την εμπειρία της Ουγγαρίας και άλλων χωρών της Ανατολικής Ευρώπης, καθώς και την εφαρμογή της αλληλεγγύης και κοινωνικού πλούτου που αυτοί οι άνθρωποι ζούσαν.
Μια καλή ενδοσκόπηση σχετικά με το θέμα των μαζικών διαδηλώσεων στη Μολδαβία. Τι συμβαίνει στη Μολδαβία - ένα άλλο «Μαϊντάν» ή μια επανάσταση; Μακρινές σκέψεις...
Στις κοντινές χώρες με την Ρωσία εμφανίζονται περιοδικά μαζικές διαδηλώσεις. Τώρα κάτι συμβαίνει στη Μολδαβία.
Στο διαδίκτυο και την τηλεόραση συχνά παρουσιάζονται παρόμοια αποσπάσματα ειδήσεων σχετικά με την πολιτική κρίση, την καταπολέμηση της διαφθοράς και την καταπολέμηση ορισμένων ακτιβιστών της «κοινωνίας των πολιτών». Εδώ και εκεί αναλαμπές ισχυρών απαιτήσεων για την παραίτηση της κυβέρνησης. Για την ουσία αυτών των καταστάσεων είναι μερικές φορές πολύ δύσκολο να εξαχθούν ακριβείς εκτιμήσεις και αυτό συνδέεται με το γεγονός ότι οι διαδηλωτές εμφανίζονται με συνθήματα που συχνά δεν φαίνονται αρκετά λογικά. Τι σημαίνει, για παράδειγμα, η κατηγορηματική απαίτηση να «απελευθερωθεί η χώρα από την ολιγαρχία της εξουσίας»; Η δήλωση αυτή, έγινε με την άμεση παρέμβαση του αρχηγού Σοσιαλιστών Ιγκόρ Ντόντον της Μολδαβίας. Σαφώς όμως στον καπιταλισμό, όλα ελέγχονται από τις μεγάλες επιχειρήσεις (ντόπιες και πολυεθνικές) - Θέλουν αυτοί που διαδηλώνουν πραγματικά να απαλλαγούν από αυτές; Τότε, στη συνέχεια θα πρέπει να είναι συνεπείς και να μιλήσουν ανοιχτά ενάντια στον καπιταλισμό, την ατομική ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής. Για την εθνικοποίηση της βιομηχανίας, της γης και των ορυκτών πόρων. Και να εργάζονται για τη δικτατορία που θα κατευθύνεται ενάντια στις προσπάθειες των ολιγαρχών και των μπράβων της να επιστρέψουν στην εξουσία και να ανακτήσουν την ιδιοκτησία. Χωρίς όλα αυτά, το σύνθημα «να απαλλαγεί η χώρα από την ολιγαρχική εξουσία» δεν έχει νόημα. Απλά είναι μια τρύπα στο νερό. Πρόσφατα, στην Ουκρανία, επίσης, ξεφορτώθηκαν την ολιγαρχική εξουσία, υπέρ άλλων ολιγαρχών και ορισμένων φασιστών.
Με αφορμή τα τελευταία μέτρα ενάντια στην ασφάλιση, που πλήττουν και τους μικρομεσαίους αγρότες, αλιεύσαμε από ένα εγχειρίδιο του 1988 («Από πρώτο χέρι») ορισμένα στοιχεία για την οργάνωση της αγροτικής παραγωγής στην πρώην Γερμανική Λαοκρατική Δημοκρατία (ΓΛΔ). Το εγχειρίδιο έχει ξεχωριστό κεφάλαιο με τον τίτλο «Κοινωνικά δικαιώματα και εξασφάλιση των αγροτών».
Παρά τα προβλήματα της σοσιαλιστικής οικοδόμησης και τις παραβιάσεις των νομοτελειών της στην ΕΣΣΔ και στις άλλες χώρες, ιδιαίτερα από τη δεκαετία του 1960 και μετά, η πραγματικότητα για το λαό στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες ήταν ασύγκριτα καλύτερη από τον καπιταλισμό, επιβεβαιώνοντας την ανωτερότητα του ενός συστήματος έναντι του άλλου, παρά τις αντεπαναστατικές ανατροπές που ακολούθησαν. Ετσι, κοινωνικοασφαλιστικά δικαιώματα που στον καπιταλισμό, ακόμα και στις πιο ανεπτυγμένες οικονομίες, είναι «άπιαστο όνειρο», για το λαό της ΓΛΔ και των άλλων χωρών όπου οικοδομούταν ο σοσιαλισμός, ήταν κατακτημένα και διευρύνονταν συνεχώς.
